حدیث بزرگان
محرم آمد ماه غم آمد
بزن بر سر و بر سينه ره ماتم آمد
شهادت مظلومانه ي حضرت امام حسين و برادر
رشيدشان حضرت اباالفضل العباس بر همه ي مسلمين
جهان تسليت باد.
یا حسین غریب مادر تویی ارباب دل من
(بحارالانوار،ج78،ص 347)
(بحار الانوار ، ج 70، ص 249 )
(مجمع الزوائد علامه هیثمى ، ج 9 ، ص 132)
(شرح نهج البلاغه لابن ابی الحدید ، ج 16 ، ص 211)
(دلال الامامه و کنزالعمال ، ج 7، ص225)
(وقایع الایام خیابانی، جلد صیام، ص295)
(بحار الانوار، ج 78، ص 339، ح1 )
(بحار الأنوار، ج 78، ص 352، باب 26، ح 9)
مَن رَضى عن الله تعالى بالقَلیل مِن الرّزق رضَى الله منه بالقَلیل مِنَ العَمل
هر كـس به رزق و روزى كم از خدا راضى باشد، خداوند از عمل كم او راضى خواهد بود
لاتـَرفع حــاجَتَك إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب
جز به یكى از سه نفر حاجت مبر: به دیندار، یا صاحب مروت، یا كسى كه اصالت خانوادگى داشته باشد
لاأفلَحَ قـَومٌ اشتَـروا مَـرضـاتِ الْمَخلـُوق بسَخَطِ اْلخـالِق
رستگـار نمی شود مـردمـى كه خشنـودى مخلـوق را در مقـابل غضب خـالق خریدنـد
إنَّ شِیعَتَنا مَنْ سَلمَت قُلُوبُهُم مٍن كُلِّ غَشٍّ وَ غِلٍّ وَ دَغَلٍ
بدرستی كه شیعیان ما قلبشان از هرناخالصی و حیله و تزویر پاك است
(فرهنگ سخنان امام حسین ص/ 476)
لا یأمَن یومَ الْقیامَةِ إلاّ مَنْ خافَ الله فِی الدُّنیا
كسی در قیامت در امان نیست مگر كسی كه در دنیا ترس از خدا در دل داشت
(مناقب ابن شهر آشوب ج/4 ص/ 69)
أَعْجَزالنّاسٍ مَنْ عَجَزَ عَنِ الدُّعاء
عاجزترین مردم كسی است كه نتواند دعا كند
اَلْبُكاءُ مِنْ خَشیةِ اللهِ نَجآةٌ مِنَ النّارِ
گریه از ترس خدا سبب نجات از آتش جهنّم است
(حیات امام حسین ج 1 /ص 183)
انما یداق الله العباد فی الحساب یوم القیامة علی قدر ما اتاهم من العقول فی الدنیا
خدا در روز قیامت نسبت به حساب بندگانش به اندازه عقلی که در دنیا به آنها داده است باریک بینی می کند
(اصول کافی ج 1 /ص 12)
طلب العلم فریضة علی کل مسلم، الا ان الله یحب بغاة العلم
طلب علم بر هر مسلمانی واجب است، همانا خدا جویندگان علم را دوست دارد.
(اصول کافی ج 1 /باب دوم/ص 35)
خَیرُ الأصحابِ مَن قَلَّ شِقاقُهُ و کَثُرَ وِفاقُهُ.
بهترین یاران کسی است که ناسازگاریش اندک باشد و سازگاریش بسیار
(تنبیه الخواطر، ج2، ص123 )
إنَّ الصَّدَقَة َلتُطفِئُ غَضَبَ الرَّبِّ
صدقه، خشم پروردگار را فرو مینشاند.
(کنزالعمال، ح161143 )
لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ.
عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است.
(تحف العقول، ص448)
(ثواب الاعمال و عقاب الاعمال)
(ثواب الاعمال و عقاب الاعمال)
(ثواب الاعمال و عقاب الاعمال)
مَن حاوَلَ اَمراً بمَعصِیَهِ اللهِ کانَ اَفوَتَ لِما یَرجُو وَاَسرَعَ لِمَجئ ما یَحذَرُ
آن که در کاری که نافرمانی خداست بکوشد امیدش را از دست می دهد و نگرانیها به او رو می آورد.
(بحار الانوار ، ج 3 ، ص 397)
(نهج البلاغه، کلمات قصار، شماره325)
(غرور الحکم و در الکلم)
(ثواب الاعمال و عقاب الاعمال)
(الدره الباهره ، ص24)
(غیبه النعمانی، ینابیع الموده)
من آنَس بِالله اِستوحَشَ مِنَ النّاس
کسی که با خدا مانوس باشد، از مردم گریزان گردد
(مسند الامام العسکری، ص287)
جُعِلتِ الخَبائِثُ فی بَیت وَ جُعِل مِفتاحُهُ الکَذِبَ
تمام پلیدیها در خانه ای قرار داده شده و کلید آن دروغگویی است.
(بحار الانوار، ج78، ص377)
اَللِّّّسانُ سَبُعٌ، اِن خُلّیَ عَنهُ عَقَرَ
زبان، حیوان درنده است، اگر رها شود می گزد.
(نهج البلاغه)
کَفاکَ ادبا تَجنُّبُکَ ما تَکرهُ مِن غَیرکَ
در مقام ادب همین بس که آنچه برای دیگران نمی پسندی، خود از آن دوری کنی
(مسند الامام العسکری، ص288)
ان الوصول الی الله عزوجل سفر لا یدرک الا بامتطاء اللیل
وصول به خداوند عزوجل سفری است که جز با عبادت در شب حاصل نگردد
(مسند الامام العسکری، ص290)
التواضع نعمة لایحسد علیها
تواضع و فروتنی نعمتی است که بر آن حسد نبرند
(تحف العقول، ص489)
لَیسَ مِنَ الاَدَبِ اِظهارِ الفَرَح عِندَ المَحزونِ
اظهار شادی نزد غمدیده، از بی ادبی است
(تحف العقول، ص489)
المومن بركة علی المومن و حجة و علی الكافر
مومن برای مومن بركت و برای كافر، اتمام حجت است.
(تحف العقول، ص489)
مَن لَم یجِد لِلاساءَةِ مَضَضّا لَم یكُن عِندَهُ لِلاِحسانِ مَوقعٌ.
كسی كه مزه رنج و سختی را نچشیده، نیكی و احسان در نزد او جایگاهی ندارد.
(بحارالانوار، جلد 78، ص333)
(تحف العقول، ص403)
خُذُوا الكلِمَةَ اطَّیبَةَ مِمَّنْ قالَها و إن لَم یعْمَل بِها
سخن طیب و پاكیزه را از هر كه گفت بگیرید، اگر چه او خود، بدان عمل نكند.
(تحف العقول، ص391)
مَنْ أرادَ أن یكُنَ أقوَی النّاسِ فَلْیتَوكَّلْ عَلی اللهِ
هر كه می خواهد كه قویترین مردم باشد بر خدا توكل نماید.
(بحار الانوار،7 ، ص143)
أوْشَكُ دَعْوَةً وَ أسْرَعُ إجابَةُ دُعاءُ الْمَرْءِ لاِخیهِ بِظَهْرِ الْغَیبِ.
دعایی كه بیشتر امید اجابت آن می رود و زودتر به اجابت می رسد، دعا برای برادر دینی است در پشت سر او.
(اصول كافی،ج1 ،ص52)
اُحْصُدِ الشَّرَّ مِنْ صَدْرِ غَیرِكَ بِقَلْعِهِ مِنْ صَدْرِكَ.
قلب خود را از كینه دیگران پاك كن، تا قلب آنها از كینه تو پاك شود.
(الامالی، ج2، ص 174)
مَنْ ظَنَّ بِكَ خَیرَاً فَصَدِقْ ظَنَّهْ.
كسی كه به تو گمان نیكی برد، گمانش را (عملاً) تصدیق كن.
(نهج البلاغه نامه 31)
(تحف العقول ص 75)
إِذَا ختَشَمَ الْمُوْمِن أَخَاهُ فَقَدْ فَارقَهُ
به خشم درآوردن و شرمنده ساختن دوست، مقدمه جدایی از اوست.
(محاضرات ج2 ص28)
قِیمَهُ كُلَّ امْرِی ءٍ مَا یحسِنُهُ
قیمت و ارزش هر كس به اندازه ی كاری است كه به خوبی می تواند انجام دهد.
(بیان و التبین ص 179)
بِکَثرَةِ الصَّمتِ تَکون الهَیبَهُ، وَ بِالنَّصَفَهِ یَکثُر المُوَاصِلونَ
کثرت سکوت موجب ابهت و بزرگی است و انصاف مایه فزونی دوستان است.
(النهایه،جلد 3 ص 435)
اَكْثَرُ مَصَارعِ الْعُقُولِ تَحْتَ بُرُوقِ الْمَطَامِعِ.
قربانگاه عقلها غالبا در پرتو طمعها است.
(محاضرات ج 1 ص 251)
قُولُوا لِلنّاسِ أحْسَنَ ما تُحِبُّونَ أن یقالَ لَكُمْ.
به مردم بگویید بهتر از آن چیزی كه می خواهید به شما بگویند.
(محاضرات ج 1 ص 251)
افضل العبادة عفة البطن و الفرج
بالاترین عبادت، عفت شكم و شهوت است
(تحف العقول، ص 296)
ثمَرَهُ التَّفِریطِ النَّدامَهُ، وَ ثَمَرَهُ الْحَزمِ السَّلامَهُ
ثمره تفریط و كوتاهی پشیمانی است و ثمره دور اندیشی سلامت.
(محاظرات ج2 ص 313)
أشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَهَانَ بِهِ صَاحِبُهُ.
سخت ترین گناهان آن است كه صاحبش آن را كوچك بشمرد.
(نهج البلاغه حكمت 348)
ما عَرَفَ اَللهَ مَنْ عَصاهُ.
خدا را نشناخته آن كه نافرمانی اش كند
(تحف العقول ص294)
(تحف العقول ص293)
(الامالی ص 110)
( تحف العقول ص 408)
(تحف العقول ص 403)
(تحف العقول ص 486)
(مروج الذهب ج 2 ص 246)
(الامالی ج 1 ص 76)
(الكافى، ج 4، ص 62)
(غرر الحكم، ج 1 ص 416)
(الكافى ج 4 ص 87)
من قرا فى شهر رمضان ایة من كتاب الله كان كمن ختم القران فى غیره من الشهور.
هر كس ماه رمضان یك آیه از كتاب خدا را قرائت كند مثل اینست كه درماههاى دیگر تمام قرآن را بخواند.
(بحار الانوار ج93، ص346)
(بحار الانوار،ج93،ص342)
(تحف العقول ص 286)
(كافى جلد2، ص 18)
(تحف العقول ص89)
ان من تمام الصوم اعطاء الزكاة یعنى الفطرة كما ان الصلوة على النبى (ص) من تمام الصلوة
تكمیل روزه به پرداخت زكاة یعنى فطره است، همچنان كه صلوات بر پیامبر (ص) كمال نماز است
(وسائل الشیعه، ج 6 ص 221)
(ارشاد ص144)
(تحف العقول ، ص 489)
(بحارالانوار،ج78،ص321)
اثنان یعلهما الله فی الدنیا البغی وعقوق الوالدین.
دو چیز را خداوند در دنیا كیفر میدهد : تعدی و ناسپاسی پدر و مادر.
(كنز العمال، ج 16، ص 462، ح 45458)
ادعوا الله و اََنتم موقنون بالاجابة واعلموا اَنَّ الله لا یستجیبُ دعاء من قَلب غافل لاه.
خدا را بخوانید و به اجابت دعای خود یقین داشته باشید و بدانید كه خداوند دعا را از قلب غافل بیخبر نمی پذیرد
(كنز العمال، ج2، ص72)
(تحف العقول، ص 358)
مَنْ عَرَفَ اللهَ خافَ اللهَ و مَنْ خافَ اللهَ سَخَتْ نَفْسَهُ عَنِ الدُّنیا.
هر كه خدا رابشناسد ترس او در دلش می افتد و هر از خدا ترسان باشد نفسش از دنیا باز می ماند.
(جهاد النفس، ص 83)
(تحف العقول،ص455)
(جهاد النفس، ص 247)
لا یأمن یوم القیامة إلا من خاف الله فی الدنیا.
هیچ كس روز قیامت در امان نیست ، مگر آن كه در دنیا خدا ترس باشد.
(بحار الانوار،ج 4،ص 19)
لا أفلح قوم إشتروا مرضاة المخلوق بسخط الخالق.
كسانی كه رضایت مخلوق را به بهای غضب خالق بخرند، رستگار نخواهند شد.
(مقتل خوارزمی،ج 1،ص239)
المسؤول حر حتی یعد ، ومسترق المسؤول حتی ینجز.
انسان تا وعده نداده ، آزاد است . اما وقتی وعده میدهد زیر بار مسؤولیت میرود ،و تا به وعدهاش عمل نكند رها نخواهد شد .
(بحار الانوار،ج78،ص113)
خالطوا الناس مخالطه ان متم معها بکوا علیکم ، و ان عشتم حنوا الیکم
با مردم آنچنان معاشرت کنید که اگر بمیرید بر مرگ شما اشک ریزند و اگر زنده بمانید به شما عشق ورزند.
(نهج البلاغه)
من حاول اَمرا بمعصیة الله كان اَفوت لما یرجو و اَسرع لما یحذر.
كسی كه بخواهد از راه گناه به مقصدی برسد ، دیرتر به آروزیش می رسد و زودتر به آنچه می ترسد گرفتار می شود .
(بحارالانوار،ج78،ص120)
من طلب رضی الناس بسخط الله وكله الله إلی الناس .
كسی كه برای جلب رضایت و خوشنودی مردم ، موجب خشم و غضب خداوند شود، خداوند او را به مردم وا می گذارد.
(بحارالانوار،ج78،ص126)
(اصول كافی،ج1،ص30)
لکل شی ء وجه و وجه دینکم الصلاة
هر چیز دارای سیماست ، سیمای دین شما نماز است .
(بحار الانوار،ج82،ص227)
(تحف العقول،ص366)
(بحارالانوار،ج،83ص20)
(نهج البلاغه)
(امالی شیخ صدوق،ص290)
(اصول وافی،ج2،ص100)
(بحار الانوار،ج75،ص128)
(جهاد النفس)
(مسندالامام الجواد،ص243)
(فروع كافی،ج3،ص270)
عالم ینتفع بعلمه افضل من سبعین الف عابد
دانشمندی كه از علمش سود برند ، از هفتاد هزار عابد بهتر است .
(بحارالانوار،ج75 ،ص173)
قولوا للناس احسن ما تحبون ان یقال لكم
بهترین چیزی را كه دوست دارید درباره شما بگویند ، درباره مردم بگویید.
(بحارالانوار،ج65،ص152)
لا یسلم احد من الذنوب حتی یخزن لسانه
هیچ كس از گناهان سالم نمی ماند ، مگر اینكه زبانش را نگه دارد.
(بحارالانوار،ج75،ص178)
ان اعجل الطاعه ثوابا لصله الرحم
نزدیكترین و سریعترین طاعت در ثواب ، پیوند با خویشان است.
(تحف العقول،ص303)
من دلائل العالم إنتقادة لحدیثه و علمه بحقائق فنون النظر.
از نشانه های عالم ، نقد سخن و اندیشه خود و آگاهی از نظرات مختلف است .
(بحارالانوار،ج78،ص119)
من دلائل العالم إنتقادة لحدیثه و علمه بحقائق فنون النظر.
از نشانه های عالم ، نقد سخن و اندیشه خود و آگاهی از نظرات مختلف است .
(بحارالانوار،ج78،ص119)
(صحیح مسلم،كتاب الایمان،ح 89)
انَّ العَملَ القَلیل الدّائم غلی الیقینِ اَفْضَلُ عِنداللهِ منَ العَمَلِ الكثیر علی غَیرِ یقین
عمل اندك و بادوام كه بر پایه یقین باشد و در نزد خداوند از عمل زیاد كه بدون یقین باشد برتر است.
(جهاد النفس،ص62)
انَّ یوم الغدیر فی السَماءِ اشهرُ منه فی الارض
روز غدیر در آسمان مشهورتر از زمین است.
(مصباح المجتهد،ص 737)
ثَلاث مـَن كـُن فیه كـان سَیـدا: كَظمُ الغیظ وَالعَفـوُ عَن المَسیىء والصِّله بِـالنَفـسِ وَالمـال.
سه چیز است كه در هـر كه بـاشـد آقـا و سـرور است: خشـم فـرو خـوردن ،گذشت از بدكـردار، كمك و صله رحـم بـا جـان و مـال.
(تحف العقول، ص 317)
الخیر الذی لا شر فیه ، الشكر مع النعمة والصبر علی النازلة .
خیری كه هیچ شری در آن نیست ، شكر بر نعمت و صبر بر مصیبت ناگوار است .
(تحف العقول ، ص 237)
من كان علی بینة من ربه هانت علیه مصائب الدنیا و لو قرض و نشر
هر كه بر طریق خداپرستی محكم و استوار باشد، مصائب دنیا بر وی سبك آید، گر چه تكه تكه شود.
(تحف العقول ، ص 511)
ان من اعظم الناس حسره یوم القیامه، من وصف عدلا ثم خالفه الى غیره.
پشیمان ترین شخص در روز قیامت، كسى است كه براى مردم از عدالت سخن بگوید، اما خودش به دیگران عدالت روا ندارد
(وسائل الشیعه،ج15،ص295)
علیك بالصمت، تعد حلیما، جاهلا كنت او عالما، فان الصمت زین لك عندالعلما و سترلك عندالجهال.
عالم باشى یا جاهل ، خاموشى را برگزین تا بردبار به شمار آیى . زیرا خاموشى نزد دانایان زینت و در پیش نادانان پوشش است
(مستدرک ،ج 9، ص17)
ما عذب الله امه الا عنداستهانتهم بحقوق فقرإ اخوانهم
خداوند امتى را عذاب نخواهد كرد، مگر در وقتى كه نسبت به حقوق برادران نیازمند خود سستى نمایند
(مستدرک ،ج 12، ص413)
ایـاكـم ان یحسـد بعضكـم بعضـا فـان الكفـر اصله الحسـد.
از حسـد ورزى به یكـدیگـر بپـرهیزیـد، زیـرا ریشه كفـر، حسـد است.
(تحف العقول ، ص 315)
اول ما یسالون عنه الصلوات الخمس
اولین چیزی که از انسانها سؤال می شود، نمازهای پنج گانه است .
(کنز العال،ج 7،حدیث 18859)
الصلوة حصن من سطوات الشیطان
نماز قلعه و دژ محکمی است که نمازگزار را از حملات شیطان نگاه می دارد.
(غررالحکم ، ص 56 )
الخیرَ کُلُّهُ قَد اجتَمَعَ فی قَطعِ الطّمعِ عمّا فی أَیدِی النّاس
تمامیِ خیر و خوبی در بریدن طمع و چشم نداشتن به آنچه که در دستان مردم جمع شده، است.
(جهادالنفس،ص276)
لاتشـاور احمق و لاتستعن بكذاب و لاتثق بمـوده ملوك
با احمق مشورت نكن و از دروغگو یارى مجو و به دوستى زمامداران اعتماد مكن.
(تحف العقول،ص316)
ما اَقبَحَ بِالمُومنِ اَن تَکونَ لَهُ رَغبةٌ تُذِلهُ
برای مومن چقدر است که میل و رغبتی داشته باشد که او را به ذلت و خواری بکشاند.
(جهاد النفس،ص277)
(بحاالانوار،ج 78،ص319)
لا تُنالُ وِلایَتُنا الّا بِالعَمَلِ و َ الوَرَع
کسی به ولایت ما نمی رسد مگر با عمل شایسته و خودداری از گناه
(جهاد النفس،ص112)
(كتاب التجارات،ح2133)
ما عذب الله اُمة الا عند اِستهانتهم بحُقوق فُقَرإِ اِخْوانِهِم
خداوند امتى را عذاب نخواهد كرد، مگر در وقتى كه نسبت به حقوق برادران نیازمند خود سستى نمایند.
(مستدرک،ج12،ص413)
الْجَبّارونَ اَبعَدُ النّاس منَ اللهِ عزُّ و جلَّ یومَ القیامَةِ
دورترین مردم ار خداوند عزّو جل در روز قیامت سركشانِ متكبّر هستند.
(جهادالنفس،ص254)
(بحارالانوار،ج75،ص170)
ان لكل شیءٍ قفلاً و قفل الایمان الرفق
هر چیزی قفلی دارد و قفل ایمان مدارا كردن و نرمی است
(جهاد النفس، ح271)
الجبارون ابعد الناس من الله عز و جل یوم القیامة
دورترین مردم از خداوند عزو جل در روز قیامت سرکشان متکبر هستند
(جهاد النفس، ح589)
لا یَعدَمُ الصَبورُ الظَّفَرَ و اِن طالَ بِهِ الزَّمان
شخص صبور پیروزی را از دست نمی دهد و عاقبت به پیروزی می رسد اگر چه زمانی طولانی بر او بگذرد.
(جهاد النفس، ح251)
الحسبُ الفِعالُ و الشّرَفُ المالُ و الكَرَمُ التَّقوی
گوهر مرد و بزرگی او اعمال اوست و شرافت و ارجمندی او دارایی او و كرامت و بزرگواری او تقوای اوست .
(جهاد النفس، ح180)
صدیقُ كُلُّ امری عَقلُهُ و عَدُوُّهُ جَهلُهَ
دوست هركسی عقل اوست و دشمن هر كس نادانی اوست.
(جهاد النفس، ح82)
(بحار الانوار،ج1،ص218)
لاتدعوا العمـل الصالـح و الاجتهاد فى العبادة اتكالا على حب آل محمد (ص) و لا تدعوا حب آل محمـد(ص) لامرهـم اتكـالا علـى العبـادة فـانـه لایقـبل احـدهـمـا دون الاخر.
مبادا اعمال نیك را به اتكاى دوستى آل محمد(ص) رها كنید، مبادا دوستى آل محمد(ص) را به اتكاى اعمال صالح از دست بدهید، زیرا هیچ كدام از ایـن دو ، به تنهایى پذیرفته نمى شود
( بحارالانوار،ج78،ص348)
اثنان یعجلهما الله فی الدنیا البغی وعقوق الوالدین .
دو چیز را خداوند در این جهان كیفر میدهد : تعدی ، و ناسپاسی پدر و مادر .
(كنز العمال ، ج 16 ، ص 462)
اتَّقوا اللّهَ و صُونو دینَکُم بِالوَرَع
همانا سخت ترین عبادت باز ایستادن از گناه است.
(جهاد النفس،ح 188)
لیست العبادة كثرة الصیام و الصلاة ، و إنما العبادة كثرة التفكر فی أمر الله
عبادت پر روزه گرفتن و پر نماز خواندن نیست ، عبادت پر اندیشه كردن در امر خداست.
(تحف العقول ، ص 518)
لا تَتظُرو الی صَغیرِ الذّنبِ ولَکَنِ نظروا الی ما اجتَرَأتُم
به کوچکی گناه نگاه نکنید بلکه به چیزی [نافرمانی خدا] که برآن جرات یافته اید بنگرید
(جهاد النفس،ح 405)
اِحمَل نَفسَكَ لِنَفسِكَ فَإن لَم تَفعَل لَم یحمِلكَ غَیرُك.
نفست را به خاطر خودت به زحمت ومشقت بیانداز زیرا اگر چنین نكنی دیگری خودش را به برای تو به زحمت نمی افكند
(جهاد النفس،ح 2)
ما حد التَّوكُل؟ فقال لی : اَن لا تَخافَ معَ اللهِ اَحَداً
حد توكل چیست؟ حضرت فرمودند: اینكه با وجود خدا از هیچ كس نترسی
(جهاد النفس،ح 292)
لایتـم المعروف الا بثلاث خصـال: تعجیله و تقلیل كثیره و ترك الامتنان به.
احسان و نیكى كامل نباشد،مگر با سه خصلت:شتاب در آن،كم شمردن بسیار آن و منت ننهادن بر آن.
تحف العقول،ص323
اِعمَل بِفرائِض اللهِ تشكُن أتقَی النّاس
به واجبات الهی عمل كن تا پرهیزكارترین مردمان باشی
(جهاد النفس،ح 242)
اثنان یعجلهما الله فی الدنیا البغی وعقوق الوالدین .
دو چیز را خداوند در این جهان كیفر میدهد : تعدی ، و ناسپاسی از پدر و مادر .
(كنز العمال،ج16،ص 462)
علیك بالصمت، تعد حلیما، جاهلا كنت او عالما، فان الصمت زین لك عندالعلمإ و سترلك عندالجهال.
عالم باشى یا جاهل ، خاموشى را برگزین تا بردبار به شمار آیى ; زیرا خاموشى نزد دانایان زینت و در پیش نادانان پوشش است.
(مستدرك الوسایل،ج9،ص17)
مَن لَم یعطِ نَفسَهُ شَهوَتَها أَصابَ رُشدُهُ
كسی كه به نفس خود، خواسته نفس را عطا نكند به رشد خود رسیده است.
(جهاد النفس،ح 213)
اِذا رأَیتمُ العَبدَ مُتفُقَّداً لِذُنوبِ النّاس ناسیا لِذنوبه فَاعلُمو اَنَّهُ مُكِرَ بهِ
هرگاه دیدید كه بنده ای گناهان مردمان را جستجو می كند و گناهان خویش را فراموش كرده است بدانید كه او فریب شیطان را خورده است.
(جهاد النفس،ح 237)
(بحاالانوار،ج71،ص143)
خَیرُ الخَلائق الرِّفقُ
بهترین خوبی ها رفق است(مهربانی و لطف با مردم)
(غررالحکم)
خَیرُ الناسِ مَن نَفَعَ النّاس
بهترین مردم كسی است كه نفع رساننده مردم باشد
(غررالحکم)
کَم مِن شَهوَةِ ساعَةٍ اَورَثَت حُزناً طَویلاً
چه بسیار خواهش های نفسانی لحظه ای ، که اندوه طولانی و درازی را در پی دارد
(جهادالنفس،ح93)
ثلاث تـورث المحبه: الـدیـن و التـواضع والبذل.
سه چیز است كه محبت آورد: قـرض دادن وفـروتنـى و بخشـش
(تحف العقول،ص 316)
اَرج الله رَجاءَ لایجرّئكَ عَلی مَعصیتِه و خَف اللهَ خوفاً لا یؤیسُكَ مِن رَحمته.
به خداوند امیدوار باش،امیدی كه تو را بر انجام معصیتش جرات نبخشد و از خداوند بیم داشته باش بیمی كه تو را از رحمتش ناامید نگرداند.
(جهادالنفس،ح109)
اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ
برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست.
(جهادالنفس،ح53)
واعـلـم ان الـعـمـل الـدائم القلیل على الیقین افضل عند اللّه من العمل الكثیر على غیریقین
بـدان بـه درستى كه عمل دایمى اندك،كه همراه با یقین باشد،نزد خداوند متعال،افضل از عمل بسیارى است كه با یقین همراه نباشد.
(بحارالانوار،ج 69ح93)
حق الکبیر توقیرهُ لِسنَّهِ و اجلالُهُ لِتَقدَّمَهُ فی الاسلام
حق آنکه بزرگتر است این است که او را به خاطر سنش احترام کنی و او را به خاطر اینکه برتو در مسلمانی پیشی داشته است،بزرگ شماری
(جهادالنفس،ح19)
قُلُوبنا اَوعیَةٌ لِمَشیَّةِ اللهِ فَاذا شاءَ شِئنا
دلهای ما ظرف اراده و مشیت خداست پس هرگاه او چیزی را اراده کند،ما نیز همان چیز را اراده می کنیم.
(بحارالانوار،ج52،ص51)
قُم عَن مَجلِسِکَ لِاَبیکَ وَ مُعَلِّمِکَ وَ اِن کُنتَ اَمیراً
به احترام پدر و معلمت از جای برخیز هرچند فرمان روا باشی
(غررالحکم،ح2341)
مَن یَطلُبُ العِزَّ بِغَیرِ حَقٍّ یَذِلُّ وَ مَن عانَدَ الحَقُّ لَزِمَهُ الوَهنُ
هر کس به جز حق جویای عزت شود به ذلت در افتد و هر کس با حق عناد ورزد خوار گردد
(تحف العقول،ص95)
اَجوَدُکُم مِن بَعدی رَجُلٌ عَلِمَ عِلماً فَنَشَرَ عِلمَهُ
بخشنده ترین شما پس از من کسی است که دانشی بیاموزد آنگاه دانش خود را بپراکند
(میزان الحکمه،ح13825)
فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ
یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است
(بحارالانوار،ج71ص326)
شیئانِ لایَعرِفُ فَضلَهُما اِلّا مَن فَقَدَهُما : الشَباب وَ العافِیَه
دو نعمت است که ارزش آنها را نمی دانند مگر کسی که آنها را از دست داده باشد : جوانی و تندرستی
(غررالحکم،حدیث 5764)
انکم لن تسعوا الناس باموالکم فسعوهم باخلاقکم
با دارایی خود نمی توانید دل مردم را به دست بیاورید پس دلشان را با اخلاق (نیک) به دست آورید .
(نثرالدر،ج1ص123)
خُذِ الحِکمَه اَنَّی کانَت؛ فَاِنَّ الحِکمَه ضالَّه کُلِّ مُومِن
حکمت را هر کجا که یافتی فراگیر، زیرا حکمت گمشده هر مومن است
(غررالحکم،ح3440)
اَفضَلُ الإِیمانِ اَن تَعلَمَ اَنَّ اللهَ مَعَکَ حَیثُ ما کُنتَ
برترین ایمان آن است که معتقد باشی هر کجا هستی خداوند با توست.
(کنزالعمال،ج1،ح66)
تزاوروا و تلاقوا و تذاكروا و احیوا امرنا
به زیارت و دیدار یكدیگر بروید، با هم به سخن و مذاكره بنشینید و امر ما را (كنایه از حكومت و رهبرى) زنده كنید.
(بحارالانوار،ج71،ص352)
ما من رَجُلٍ تَکبّرَ أَو تَجبَّرَ الّا لذلَّةٍ یَجدُها فی نََفسِهِ
هیچ مردی نیست که تکبر بورزد یا خود را بزرگ بشمارد مگر بخاطر ذلتی که در نفس خود می یابد
(جهادالنفس، ح585)
مَن ماتَ و لَم یعرف امام زمانِهِ ماتَ میتةً جاهِلیةً
هرکس بمیرد و امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است
(کافی،ج1،ص371)
الغیبة ان تقول فى اخیك ما ستره الله علیه
غیبت آن است كه درباره برادرت چیزى بگویى كه خداوند آن را پنهان كرده است
(میزان الحكمه،ح۱۵۵۱۰)
من صاحب الناس بالذى یحب ان یصاحبوه كان عدلا
هر كه با مردم چنان رفتار كند كه دوست دارد آنها با او آنگونه رفتار كنند، عادل است.
(كنزالفوائد،ج۱ص۱۶۲)
لا تقولوا باَلسنَتكم ما ینْقُصْ عَن قَدَرَكُم
چیزى را بر زبان نیاورید كه از ارزش شما بكاهد
(جلاءالعیون،ج۲ص۲۰۵)
خالِطوُا النّاسَ مُحالِطَةً اِن مِتُّم مَعُها بَکَوا عَلَیکُم وَ اِن عِشتُم حَنُّوا اِلَیکُم
با مردم چنان معاشرت کنید که اگر فوت نمودید بر شما بگریند و اگر زنده ماندید به شما مهربانی ورزند.
(نهج البلاغه،قصارالحکم10)
من ولههُ الفقرُ ابطرهُ الغنى
آن كه نَدارى حیرانش كند، توانگرى سرمستش مى سازد.
(بحارالانوار،ج۷۴ص۱۹۸)
من راى اخاه على امر یكرهه فلم یرده عنه - و هو یقدر علیه - فقد خانه
هر كه برادرش را در كارى ناپسند ببیند و بتواند او را از آن باز دارد و چنین نكند، به او خیانت كرده است.
(الامالى صدوق،ص۳۴۳)
لایصیر العبد عبداً خالصاًللّه حتى یصیر المدح و الذم عنده سواء؛
آدمى بنده خالص خدا نمى شود تا آنگاه كه ستایش و نكوهش نزد او یكسان شود.
(بحارالانوار،ج۷۳ص۲۹۴)
لاتَصحَب المائِق فَاِنَّهُ یُزَیِّنُ لَکَ فِعلَه وَ یَوَدُّ اَن تَکُونَ مِثلَه
همنشین بی خرد مباش که او کار (نابخردانه) خود را برای تو آراید و دوست دارد تو را چون خود نماید.
(قصارالحکم،293)
انَّ أبغَضَ خلقِ اللهِ عبدٌ أتقی الناسُ لسانَهُ.
همانا نفرت انگیزترین مخلوق خدا بنده ای است که مردم از شرّ زبان او پرهیز می کنند.
(جهاد النفس،ح672)
لیس منّا مَن ترك دنیاه لدینه و دینه لدنیاه
از ما نیست آن كه دنیاى خود را براى دینش و دین خود را براى دنیایش ترك گوید.
(بحارالانوار،ج۷۸،ص۳۴۶)
اعظم الناس قدرا من ترك مالا یعنیه
ارجمندترین مردم كسى است كه آن چه را كه برایش سودى ندارد رها كند.
(الامالى،صدوق،ص۷۳)
خالِطوُا النّاسَ مُحالِطَةً اِن مِتُّم مَعُها بَکَوا عَلَیکُم وَ اِن عِشتُم حَنُّوا اِلَیکُم
با مردم چنان معاشرت کنید که اگر فوت نمودید بر شما بگریند و اگر زنده ماندید به شما مهربانی ورزند.
(نهج البلاغه،قصارالحکم10)
مَن کَفَّ غَضَبَهُ عن النّاس کَفَّ اللهُ عنهُ عَذابَ یومَ القِیامة
کسی که خشمش را از مردمان باز دارد خداوند نیز در روز قیامت عذابش را از او باز می دارد
(جهادالنفس،ح532)
فاطمه بضعه منی فمن آذاهـا فـقـد اذانی و من احبـها فـقـد احبنی
فاطمه پاره وجود من است، هر كه او را بیازارد مرا آزار داده و هر كه او را خوشحال كند مرا خوشحال كرده است.
(بحارالانوار،ج43ص29)
من عَبَد الله حق عبادته آتاه الله فوق امانیه و كفایته
هر كه خدا را، آنگونه كه سزاوار اوست، بندگى كند، خداوند بیش ازآرزوها و كفایتش به او عطا مى كند.
(بحارالانوار،ج۷۱ص۱۸۳)
من عَبَد الله حق عبادته آتاه الله فوق امانیه و كفایته
هر كه خدا را، آنگونه كه سزاوار اوست، بندگى كند، خداوند بیش ازآرزوها و كفایتش به او عطا مى كند.
(بحارالانوار،ج۷۱ص۱۸۳)
الجلیس الصالح خیر من الوحدة و الوحدة خیر من جلیس السوء
همنشین خوب بهتر از تنهایى است و تنهایى بهتر از همنشین بد
(الامالى طوسى،ص۵۳۶)
فجعل الله الایمان تطهیرا لكم من الشرك ، و الصلاة تنزیها لكم عن الكبر
خدای تعالی ایمان را برای پاكیزگی از شرك قرار داد ، و نماز را برای دوری از تكبر و خودخواهی.
(احتجاج طبرسی،ج1،ص258)
ان الله عزوجل یحب المداعب فی الجماعه بلا رفث
خداوند عزوجل كسی را كه در میان جمع ، بدون ناسزاگویی شوخی كند ، دوست دارد .
(كافی،ج2،ص663)
مَـن سَـرَّتـهُ حَسَـنَـتُـهُ وَ سَـاءَتـهُ سَیِِّـئَـتُـهُ فَـهُـوَ مُـؤمِـنًٌ
کسی که نیکو کاری اش او را شادمان کند و بدی اش وی را بد حال گرداند چنین کسی مومن است.
(جهادالنفس،ح765)
لَئِن یَهدِی اللهُ بِکَ رَجُلاً واحِداً خَیرٌ لَکَ مِنَ الدُّنیا وَ ما فِیها
اگر خداوند بوسیله تو یک نفر را هدایت کند برای تو بهتر است از دنیا و هر آنچه در آن است
(بحارالانوار،ج2ص2)
مِنَ الخُرقِ المعاجَلَةُ قَبلَ الإمکانِ و الاَناةٌ بعدَ الفُرصةِ
شتاب کردن در کاری پیش از بدست آوردن توانایی و سستی کردن بعد از به دست آوردن فرصت از نادانی است.
(جهادالنفس،ح829)
مَن حاسَبَ نفسَهُ وَقَفَ علی عُیُوبِهِ
هر کس به حساب نفس خود رسیدگی کند به عیبهایش آگاه شود
(شرح غررالحکم،ج5،ص299)
غنى المومن غناهُ عن الناس
توانگرى مومن در بى نیازى از مردم است.
(بحارالانوار،ج۷۸ص۳۶۴)
مَن لَم یُنجهِ الصَّبرُ أهلَکَهُ الجَزَعُ
کسی که صبر وی را نجات نبخشد، جزع و بی تابی وی را از پای در می آورد.
(جهادالنفس،ح252)
اَزهَدُ الناسِ مَن تَرَکَ الحَرام ، اَشَدُّ الناسِ اِجتهاداً مَن تَرکَ الذُّنوب
زاهد ترین مردم کسی است که حرام را وانهد ، کوشاترین مردم تارک گناهان است
(تحف العقول،ص519)
(دلائل الامامه،ص۷۶)
ایاكم والنّظرة فانّها تزرَع فی القلب الشَهوَة وكفى بها لِصاحبها فِتنَة.
از نگاه [ناپاك] بپرهیزید كه چنین نگاهى تخم شهوت را در دل مىكارد و همین براى فتنهى صاحب آن دل بس است.
(تحف العقول صفحه 305)
مَن لَم یعرف المَواردَ اَعیتُهُ المَصادِرُ
كسى كه راه ورود به كارى را نشناسد، راه برون شدن از آن درمانده اش مى كند.
(بحارالانوار،ج۶۸ص۳۴۱)
لاتنظروا إلی كثرة صلاتهم و صومهم و كثرة الحجّ و المعروف و طنطنتهم باللیل و لكن انظروا إلی صدق الحدیث و أداء الأمانة.
به بسیاری نماز و روزه و زیادی حجّ و احسان و زمزمهشان در شب منگرید بلكه به راستی سخن و امانت داریشان بنگرید
(عیون اخبار الرضا2،ص51)
جَاهِد هَوَاکَ کَمَا تُجَاهِدُ عَدُوَّک.
با هوای نفسانی خود مبارزه کن همانگونه که با دشمنت مبارزه می کنی
(عیون اخبار الرضا2،ص51)
مَنِ اسْتَوى یوْماهُ فَهُوَ مَغْبُونٌ
هر كسى كه دو روزش مساوى باشد (و روز بعد بهتر از روز قبل نباشد) مغبون است.
(بحار الأنوار،ج 78،ص326،ح5)
عِزُّ الْمُؤمِنِ غِناهُ عَنِ النَّاسِ.
عزّت مؤمن در بىنیازى او از مردم است.
(بحارالأنوار،ج75،ص 109،ح12)
کُونُو دُعاةً للنّاسِ بِغَیر اَلسِنَتِکُم لِیَرُوا منکُم الوَرَع و الاِجتهادَ و الصَّلاة و الخیر فَانَّ ذلکَ داعیةٌ
مردم را با غیر زبانتان بخوانید تا از شما پارسایی و کوشش و نماز و خوبی را ببینند زیرا این امور آنان را به سوی حق فرا می خواند
(جهادالنفس،ح195)
لا یكون الصدیق صدیقا حتى یحفظ اخاه فى ثلاث:فى نكبته و غیبته و وفاته.
دوست اگر در سه مورد دوستش را حمایت نكند دوست نیست:در شدت و گرفتارى او ، در غیبت وى و پس از مرگش
(نهج البلاغه)
عَلیكُم بِالدِرایات لا بالرّوایات
برشما باد به فهمیدن، نه نقل كردن
(میزان الحكمه،ح ۳۳۵۵)
اِذا رَاَیتُم الرَّجُل لایُبالی ما قال و لا ما قِیلَ لَهُ فَهُوَ شِرکُ الشَّیطان
هرگاه دیدید که مردی باکی ندارد که چه می گوید و چه درباره اش گفته می شود،چنین کسی شریک شیطان است
(جهادالنفس،ح687)
أحسن الناس إیماناً أحسنهم خلقاً و ألطفهم باَهله، و اَنا اَلطفكم باَهلى
نیكوترین مردم از نظر ایمان، خوش خلقترین و با لطفترین آنها نسبت به اهل خویش است
(عیون اخبار الرضا2، 38)
الغنى الاكبر الیأس عما فى ایدى الناس
بى اعتنائى و امید نداشتن بدانچه در دست مردم است بزرگترین توانگرى است.
(نهج البلاغه)
عبدٍ مُومن الّا وَ فی قَلبهِ نُورانِ نورُ خیفَةٍ و نُورُ رَجاء
هیچ بنده مومنی نیست جز اینکه در قلب او دو نور وجود دارد: نور بیم و نور امید
(جهادالنفس،ح104)
مَنِ اسْتَوى یوْماهُ فَهُوَ مَغْبُونٌ
هر كسى كه دو روزش مساوى باشد (و روز بعد بهتر از روز قبل نباشد) مغبون است.
(بحار الأنوار،ج 78،ص326،ح5)
عِزُّ الْمُؤمِنِ غِناهُ عَنِ النَّاسِ.
عزّت مؤمن در بىنیازى او از مردم است.
(بحارالأنوار،ج75،ص 109،ح12)
کُونُو دُعاةً للنّاسِ بِغَیر اَلسِنَتِکُم لِیَرُوا منکُم الوَرَع و الاِجتهادَ و الصَّلاة و الخیر فَانَّ ذلکَ داعیةٌ
مردم را با غیر زبانتان بخوانید تا از شما پارسایی و کوشش و نماز و خوبی را ببینند زیرا این امور آنان را به سوی حق فرا می خواند
(جهادالنفس،ح195)
لا یكون الصدیق صدیقا حتى یحفظ اخاه فى ثلاث:فى نكبته و غیبته و وفاته.
دوست اگر در سه مورد دوستش را حمایت نكند دوست نیست:در شدت و گرفتارى او ، در غیبت وى و پس از مرگش
(نهج البلاغه)
عَلیكُم بِالدِرایات لا بالرّوایات
برشما باد به فهمیدن، نه نقل كردن
(میزان الحكمه،ح ۳۳۵۵)
اِذا رَاَیتُم الرَّجُل لایُبالی ما قال و لا ما قِیلَ لَهُ فَهُوَ شِرکُ الشَّیطان
هرگاه دیدید که مردی باکی ندارد که چه می گوید و چه درباره اش گفته می شود،چنین کسی شریک شیطان است
(جهادالنفس،ح687)
أحسن الناس إیماناً أحسنهم خلقاً و ألطفهم باَهله، و اَنا اَلطفكم باَهلى
نیكوترین مردم از نظر ایمان، خوش خلقترین و با لطفترین آنها نسبت به اهل خویش است
(عیون اخبار الرضا2، 38)
الغنى الاكبر الیأس عما فى ایدى الناس
بى اعتنائى و امید نداشتن بدانچه در دست مردم است بزرگترین توانگرى است.
(نهج البلاغه)
عبدٍ مُومن الّا وَ فی قَلبهِ نُورانِ نورُ خیفَةٍ و نُورُ رَجاء
هیچ بنده مومنی نیست جز اینکه در قلب او دو نور وجود دارد: نور بیم و نور امید
(جهادالنفس،ح104)
من لم یتّق وجوه الناس لم یتّق الله
آن كه از مردم پروا نكند، از خدا نیز پروا نمى كند
(بحارالانوار،ج۷۱،ص۳۳۶)
ان الایمان افضل من الاسلام بدرجة, والتقـوى افضـل مـن الایمان بدرجة و لم یعط بنوآدم افضل من الیقین.
ایمان یك درجه بالاتر از اسلام است, و تقوا یك درجه بالاتر از ایمان است و به فـرزنـد آدم چیزى بـالاتـر از یقیـن داده نشده است.
(تحف العقول، ص445)
الثقة بالله ثمن لكل غال و ُسلّم الى كل عال
اعتماد به خدا بهاى هر چیز گرانبها است و نردبانى به سوى هر بلندایى
(بحارالانوار،ج۵ص۱۴)
لایغش العاقل من استنصحه
خردمند به كسى كه از او نصیحت مى خواهد، خیانت نمى كند.
(تحف العقول ص ۱۶۶)
(جهاد النفس ح 355)
(جهاد النفس ح 550)
(جهاد النفس ح 187)
من كان علی بینة من ربه هانت علیه مصائب الدنیا و لو قرض و نشر
هر كه بر طریق خداپرستی محكم و استوار باشد ، مصائب دنیا بر وی سبك آید ، گر چه تكه تكه شود .
(تحف العقول ، ص 511)
خذوا الكلمه الطیبه ممن قالها و ان لم یعمل بها
سخن نیك را از هر كسی ، هر چند به آن عمل نكند ، فرا گیرید .
(بحارالانوار ، دار احیاء التراث العربی ، ج 75 ، ص 170)
ثلاث من كن فیه لم یندم : ترك العجلة ، و المشورة ، و التوكل علی الله عند العزم
سه چیز است كه هر كس آن را مراعات كند ، پشمیان نگردد : 1 - اجتناب از عجله ، 2 - مشورت كردن ، 3 - و توكل بر خدا در هنگام تصمیم گیری .
(مسند الامام الجواد ، ص 247)
آفَةُ الدِّینِ الحَسَدُ وَ العُجبُ وَ الفَخرُ
آفت دینداری حسد و خودبینی و فخر فروشی است.
(جهاد النفس ح 545)
مَن عَمِلَ بما افتَرَضَ اللهُ عَلَیهِ فَهُوَ مِن خَیر النَّاس
کسی که به آنچه خداوند بر او واجب ساخته عمل کند از بهترین مردمان است.
(جهاد النفس ح 237)
الإصرار علی الذنب أمن لمكر الله " و لا یأمن مكر الله الا القوم الخاسرون "
اصرار بر گناه آسودگی از مكر خداست ، " و از مكر خدا آسوده نباشد جز مردمی زیانكار " .
(تحف العقول ، ص 480 )
أكمل الناس عقلا أحسنهم خلقا .
عاقل ترین مردم خوش خلق ترین آنهاست .
(اصول كافی ، ج 1 ، ص 27 )
لا یَدخُلُ الجَنَّهَ مَن فِی قَلبهِ مِثقالَ ذَرَّهٍ مِن کِبر
کسی که در قلبش به اندازه ذره ای کبر و خود بزرگ بینی باشد به بهشت وارد نمی شود.
(جهاد النفس ح 569)
(مسند الامام الجواد ، ص 244)
(جهاد النفس ح 281)
(بحاالانوار ، ج 78 ، ص 321 )
(كنز العمال ، ج 7 ، ص 285 ، ح 18897 )
لا یأمن یوم القیامة إلا من خاف الله فی الدنیا.
هیچ كس روز قیامت در امان نیست ، مگر آن كه در دنیا خدا ترس باشد.
(بحار الانوار، ج 44، ص 192 )
(جهاد النفس ح 528)
(جهاد النفس ح 547)
(جهاد النفس ح 524)
کَفَی بالنَّدَم تَوبَهً.
پشیمانی از گناه برای توبه کافی است
(جهاد النفس ح 770)
لا یكمل العقل إلا باتباع الحق .
عقل كامل نمی شود مگر با پیروی از حق .
(بحار الانوار، ج 78، ص 127 )
من حسنت نیته ، زید فی رزقه
هر كه خوش نیت باشد ، روزی اش افزایش می یابد .
(بحارالانوار ، دار احیاء التراث العربی ، ج 75 ، ص 175)
التواضع أن تعطی الناس ما تحب أن تعطاه
فروتنی در آن است كه با مردم چنان كنی كه دوست داری با تو چنان باشند .
(المحجة البیضاء ، ج 5 ، ص 225 )
العقوق یعقب القلة و یؤدی الی الذلة
نارضایتی پدر و مادر ، كم توانی را به دنبال دارد و آدمی را به ذلت می كشاند .
(مسند الامام الهادی ، ص 303 )
سِتَّهٌ لَا تَکوُنُ فِی المُؤمِن العُشرُ وَ النَّکَدُ وَ اللَّجَاجَه وَ الکَذِبُ وَ الحَسَدُ وَ البَغیُ.
شش چیز در مورد مومن وجود ندارد : دشواری(بدخویی) و کم خیری و لجاجت و سرسختی و دروغگویی و حسد ورزیدن و ستم کردن.
(جهاد النفس ح 496)
أکبَرُ العَیب أن تَعیبَ مَا فِیکَ مِثلُهُ
بزرگترین عیب آن است که آنچه را که مانند آن در خودِ توست عیب بشمری.
(جهاد النفس ح 336)
مَن تَعَصَّبَ أو تُعُصِّبَ لَهُ فَقَد خَلَعَ ربقَهَ الإیمانَ مِن عُنُقِهِ.
کسی که از چیزی ترفداری مصرّانه و نابجا کند یا اینکه از جانب دیگران به نفع او طرفداری نابجا شود ( و او خشنود باشد ) محققاً که ریسمان ایمان را از گردن خویش باز کرده است
(جهاد النفس ح 558)
مَا قَلَّ وَ کَفَی خَیرٌ مِمّا کَثُرَ وَ ألهَی
آنچه اندک باشد و کفایت کند، از آنچه که فراوان باشد و [آدمی را به خود] مشغول سازد بهتر است
(جهاد النفس ح 631)
ثَلاثَ مَن كُن فیهِ لَم یندَم: تَركَ العَجلَة وَ المَشوِرَة وَ التَوَكلِ عَلی اللهِ عِندَ العِزَم
سه چیز است كه هر كس آن را مراعات كند، پشمیان نگردد: 1. اجتناب از عجله 2. مشورت كردن 3. توكل بر خدا در هنگام تصمیم گیری
(مسندالامام الجواد ص 247)
اتقوا فراسة المؤمن فَإنه ینظر بنور الله
از فراست مؤمن بترسید كه چیزها را با نور خدا می نگرد.
(سنن ترمذی، كتاب تفسیر القرآن، ح 3052)
بسم الله الرحمن الرحیم أقرب الی اسم الله الأعظم من سواد العین الی بیاضها
نسبت بسم الله الرحمن الرحیم به اسم اعظم خدا ، از سیاهی چشم به سفیدیش نزدیكتر است .
(تحف العقول - ص 517)
آفَهُ الحَسَب الاِفتِخَارُ وَ العُجبُ.
آفت شرافت و بزرگی ، به خود نازیدن و خود بزرگ بینی است
(جهاد النفس ح 709)
اعرف الموده فی قلب اخیك بما له فی قلبك
دوستی قلبی برادرت را از اندازه دوستی قلبی خودت نسبت به او بفهم.
(تحف العقول ، ص 304)
کُلَ مُقتَصَر عَلَیهِ کاف.
هر مقداری که بتوان بر آن اکتفا نمود کافی است
(جهاد النفس ح 635)
أقبل علی شأنك، فإن كثرة الملق یهجم علی الظنة، و اذا حللت من أخیك فی محل الثقة فاعدل عن الملق الی حسن النیة.
از این كار خودداری كن كه تملق بسیار، بدگمانی به بار آورد و اگر برادر مؤمنت مورد اعتماد تو واقع شد، از تملق او دست بردار و حسن نیت نشان ده.
(مسند الامام الهادی، ص 302)
اذا أرادَ الله بِعَبد خَیراً فقهه فی الدین وَ زَهده فی الدُنیا وبَصره عُیوبه
وقتی خداوند برای بنده ای نیكی خواهد ، وی را در كار دین دانا و به دنیا بی اعتنا سازد و عیوب وی را بدو بنمایاند .
(کنز الاعمال، جلد 10، صفحه 137)
التودد الی الناس نصف العقل
مهرورزی و دوستی با مردم، نصف عقل است.
(تحف العقول، ص 425)
ان احب عباد الله الی الله أنصحهم لعباده.
محبوبترین بندگان خدا بنزد وی كسی است كه با بندگان او دلسوزتر و مهربانتر باشد.
(نهج الفصاحه ، ص 115)
فطرک اخاک الصائم خیر من صیامک.
افطارى دادن به برادر روزه دارت از گرفتن روزه بهتر است.
(الکافى، ج 4 ص 68، ح 2)
ان اعجل الطاعة ثوابا صلة الرحم.
ثواب نیكی با خویشاوندان را از همه كارهای نیك زودتر میدهند.
(الکافى، ج 4 ص 68، ح 2)
ما شیب شی ء بشی ء احسن من حلم بعلم
چیزی با چیزی نیامیخته است كه بهتر از حلم با علم باشد.
(بحارالانوار ، دار احیاء التراث العربی ، ج 75 ، ص 172 )
من أصعد إلی الله خالص عبادته، أهبط الله عزوجل إلیه أفضل مصلحته.
پاداش خوشرویی در برابر مؤمن بهشت است و خوشرویی با دشمن ستیزه جو، انسان را از عذاب آتش باز می دارد.
(بحار الانوار ، ج 75 ، ص 401)
ان الله عزوجل یحب المداعب فی الجماعه بلا رفث
خداوند عزوجل كسی را كه در میان جمع ، بدون ناسزاگویی شوخی كند ، دوست دارد .
(كافی ، ج 2 ، ص 663)
ان الله تعالی یحب السهل الطلیق .
خداوند شخص آسانگیر نرمخو را دوست دارد .
(كنز العمال ، ج 3 ، ص 3)
انما امروا بالصوم لکى یعرفوا الم الجوع و العطش فیستد لوا على فقر الاخر.
مردم به انجام روزه امر شدهاند تا درد گرسنگى و تشنگى را بفهمند و به واسطه آن فقر و بیچارگى آخرت را بیابند.
ان لكل صائم عند فطوره دعوة مستجابة فاذا كان اول لقمة فقل : بسم الله اللهم یاواسع المغفرة اغفر لی
هر روزه داری هنگام افطار یك دعای اجابت شده دارد . پس در اولین لقمه افطار بگو: به نام خدا ، ای خدایی كه آمرزش تو فراگیر و وسیع است ، مرا ببخش
(اقبال الاعمال ، ص 116)
طوبی لمن ذکر المعاد ، و عمل للحساب ، وقنع بالکفاف ، و رضی عن الله
خوشا به حال کسیکه بیاد معاد باشد . و برای روز حساب عمل کند و بمقدار کفایت قناعت نماید . و از خدا راضی باشد.
(نهج البلاغه)
جعل الله ... الزكاة تزكیة للنفس و نماء فی الرزق ، و الصیام تثبیتا للاخلاص
خدای تعالی زكات را مایه پاكی جان و فزونی روزی ، و روزه را برای پابرجایی اخلاص قرار داد
(احتجاج طبرسی ، ایران ، انتشارات اسوه ، ج 1)
الحَذَر الحَذَر فَوالله لَقَد سَتَر ، حَتّی کَاّنَه قَد غَفَر
بترس [از خدا] بترس، به خدا سوگند آنقدر پرده پوشی کرده که گوئی آمرزیده است.
(نهج البلاغه)
احب الاعمال الی الله أدومها وان قل.
محبوبترین كارها در پیش خدا كاریست كه دوام آن بیشتر است ، اگر چه اندك باشد .
(صحیح مسلم ، كتاب صلاة المسافرین و قصرها ، ح 1305)
( بحار الانوار، ج 78، ص120 )
ما یصنع الصائم بصیامه اذا لم یصن لسانه و سمعه و بصره و جوارحه.
روزه دارى که زبان و گوش و چشم و جوارح خود را حفظ نکرده، روزه اش به چه کارش خواهد آمد.
(بحار الانوار، ج 93 ص 295)
جعل الله ... اجتناب القذف حجابا عن اللعنة ، و ترك السرقة إیجابا للعفة
خدای تعالی پرهیز از افترا و دشنام را برای دور شدن از لعنت واجب فرمود و دزدی را منع كرد تا راه عفت پویند .
(احتجاج طبرسی ، ایران ، انتشارات اسوه ، ج 1)
من حسنت نیته ، زید فی رزقه
هر كه خوش نیت باشد ، روزی اش افزایش می یابد .
(بحارالانوار ، دار احیاء التراث العربی ، ج 75 ، ص 175)
(بحارالأنوار ، ج 51 ، ص 339)
هیچ چیز مثل نماز بینی شیطان را به خاک نمی مالد و او را خوار نمی کند، پس نماز بخوان و بینی شیطان را به خاک بمال.
( بحار الانوار، ج ,53 ص 182 )
( نهج البلاغه )
( جهاد النفس، ح 460 )
(تحف العقول ، ص 518)
اِذا أرادَت أَمراً فَعَلَیك بــِالتَؤُدَة حَتّی یریكَ اللهُ مِنهُ المَخرج.
وقتی خواستی كاری را انجام دهی، تأمل كن تا خدا راه آن را به تو نشان دهد.
(كنز العمال ، ج 3 ، ص 99 ، ح 5677)
(كافی ، ج 2 ، ص 507)
مَن عَمِلَ بما افتَرَضَ اللهُ عَلَیهِ فَهُوَ مِن اَعبَدِ النَّاس
کسی که به آنچه که خداوند بر او واجب ساخته عمل کند، از عابد ترین مردمان است
(جهاد النفس، ح 243)
لا ینْبَغی لِلْمُؤْمِنِ أنْ یجْلِسَ مَجْلِساً یعْصَی اللهُ فیهِ وَ لا یقْدِرُ عَلیَ تَغْییرِهِ.
سزاوار نیست مؤمن در مجلسی بنشیند كه در آن معصیت خدا میشود و او نمیتواند آن وضع را تغییر دهد.
(بحارالأنوار، ج71، ص199)
الرَّفقُ یُمنٌ وَ الخُرقُ شُؤمٌ.
مدارا نمودن مایه ی برکت و درشتی کردن مایه ی شومی است.
(جهاد النفس، ح 269)
اَجرأكُم عَلی قَسَمُ الجِّدَ اَجرأكُم عَلی النّار.
هر كس از شما در خوردن قسم جدی تر است به جهنم نزدیكتر است.
(كنز العمال ، ج 11 ، ص 7 ، ح 30390)
الظَفَرَ بالحَزمِ ، وَ الحَزمِ بِاجالَه الرَایَ، وَ الرَای بتَحصینِ الاَسرارِ
پیروزی در پرتو تدبیر و احتیاط است و تدبیر و احتیاط به تفکر است و تفکر صحیح به نگهداری اسرار است.
(نهج البلاغه)
اِنَّ أحَبَّ الأعمالُ اِلَی الله (عَزَّوَجَلَّ) اَلصلاةُ وَ البـِرُ وَ الجَهاد.
همانا، محبوبترین اعمال در نزد خداوند عزوجل، نماز، نیکی کردن و جهاد در راه خداست.
(وسائل الشیعه، ج 3، ص 27)
مَا حَسَنَةُ الدُّنیا إلّا صِلَةُ الإخوانِ وَالمَعارِفِ.
خوبی دنیا جز در پیوند با برادران و آشنایان نیست.
(بحار الأنوار، ج 46، ص291)
إنَّ سُوءَ الخُلُق لِیُفسِدَ الایمانَ کَما یُفسِدُ الخَلُّ العَسَلَ.
به راستی که بد اخلاقی ایمان را تباه می کند همچنانکه سرکه عسل را فاسد می کند .
(جهاد النفس، ح 661)
اَفضَل العِبادَة العَفَافُ
برترین عبادت پاکدامنی است
(جهاد النفس، ح 211)
ِانّ فِی السَّماءِ مَلَکَینِ مُوکَلَینِ باِلعِبادِ فَمَن تَواضَعَ للهِ رَفَعاه وَ مَن تَکّبَرَ وَضَعاهُ.
همانا در آشمان دو فرشته اند که بر بندگان گمارده شده اند پس هر که برای خدا فرتنی کند بالایش می برند و هر که تکبر ورزد فرودش آورند.
(جهاد النفس، ح 285)
ِالبذاء من الجفاء و الجفاء فی النار
زشت گفتاری ناشی از ستمکاری و ستمکاری در آتش است
(جهاد النفس، ح 689)
إنَّ هذِِهِ الْقُلوبَ تَمَلُُّّ كَما تَمَلُّ الْأبْدانُ فَابْتَغوا لَها طَرائِفَ الْحِكَمِ.
دلها مانند بدنها خسته میشوند پس (برای رفع خستگی آنها) حكمتهای تازه بجویید.
(نهج البلاغة، حكمت91)
إنَّ المِسکین رَسولُ اللهِ، فَمَن مَنِعَهُ فَقَد مَنَع اللهُ ، و مَن أعطاءُ فَقَد اَعطی الله.
مستمند فرستاده خدا است . کسیکه از او دریغ دارد از خدا دریغ داشته و کسیکه به او عطا و بخشش کند بخدا عطا کرده.
(نهج البلاغة)
عَنْ فَاطِمَةُ بِنْتَ مذوسَى بْن ر جَعْفَر (ع)... عَنْ فَاطِمَةَ بِنْت ِرَسُول ِاللّهِ صَلَّى اللّه عَلَیه ِوَ آلِهِ وِ سَلَّمَ ، قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللّه ِصَلَّى اللّه ِعَلَیه ِوَ آلِه ِوَ سَلَّمَ : «ألا مَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آل ِمُحَمَّد ماتَ شَهِیداً.
فاطمه معصومه(س)، از دختر امام صادق (ع) روایتى نقل مى كند كه سلسله سندش به حضرت فاطمه زهرا(س)مى رسد كه آن حضرت مى فرماید: حضرت رسول اكرم (ص) فرمود: «آگاه باشید! هركس با محبّت آل محمّد بمیرد شهید از دنیا رفته است.»
(عوالم العلوم، ج ٢١، ص ٣٥٣)
اَلا لا یمنَعنَ اَحَدُكُم مَخَافَة النَّاس اَن یقُولُ الحَقَّ اِذا رَآه.
كسی كه سخن حقی می داند نباید از بیم مردم از گفتن آن خودداری كند.
(مسند احمد، باقی مسند المكثرین، ح 11404)
اَحسِنِ الظَّنَّ بِالله فاِنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَل یَقولُ : اَنَا عِندَ ظَنِّ عَبدی بِی فَلا یَظُنَّ بی الّا خَیراً.
گمان نیکو به خداوند داشته باش زیرا خداوند عز و جل می فرماید: من در نزد گمان بنده ام حاضرم پس بنده ام جز گمان خیر به من نداشته باش.
(جهاد با نفس، ح 147)
اِنَّ أوسَطَ عَرَی الاَیمانُ أن تُحِبُّ فِی اللهِ وَ تَبغُضُ فِی اللهِ.
بالاترین دستاویزهای ایمان این است كه كسی را برای خدا دوست داری و كسی را برای خدا دشمن داری.
(مسند احمد، مسند الكوفیین، ح 17793)
رَأیتُ الْخَیرَ كُلَّهُ قَدْ اجْتَمَعَ فی قَطْعِ الطَّمَعِ عَمّا فی أیدی النّاسِ.
همۀ خوبیها را در بریدن طمع از آنچه در دست مردم است دیدم.
(بحارالأنوار، ج52، ص2)
إنَّ سُوءَ الخُلُق لَیُفسِدُ العَمَلَ کَما یُفسِدُ الخَلُّ العَسَلَ
راستی که بداخلاقی عمل را تباه می کند همچنانکه سرکه عسل را فاسد می سازد.
(جهاد با نفس، ح 659 )
قِیلَ لِاَمِیرالمُومِنینَ مَا الزُّهدُ فِی الدُّنیا؟ قَالَ : تَنَکّب حَرَامهَا.
از امیر المومنین پرسیده شد که : زهد در دنیا چیست؟ فرمود: اعراض و دوری کردن از حرام خدا.
(جهاد با نفس، ح 621 )
یهرمُ اِبنَ آدَمُ وَ یشِبُ مَعَهُ اثنَتَانِ: الحِرصُ عَلَی المَالِ وَ الحِرصُ عَلَی العُمر.
آدمیزاد پیر می شود و دو چیز از او جوان می شود: حرص مال و حرص عمر.
(كنز العمال، ج 3، ص 490، ح 7557)
عَن اَبَائه عَن اَمیرالمومنینَ اَنه قالَ : تَعَطَّروا بِالاِستِغفارِ لَاتَفضَحَنَّکُم رَوائِحُ الذُّنوبِ.
از پدر بزرگوارش روایت فرمود که: امیرالمومنین فرموده اند : بوسیله ی استغفار خود را خوشبو کنید ، مبادا بوی بد گناهان شما را رسوا کند.
(جهاد با نفس، ح 790)
التَّواضُعُ أن تُعطِیَ النّاسَ مَا تُحِبُّ أََََن تُعطاهُ.
تواضع آن است که آنچه را که دوست می داری مردم به تو عطا کنند، تو به مردم عطا کنی.
(جهاد با نفس، ح 289)
إیاكَ وَ اللَّجاجَةَ فَإنَّ أوَّلَها جَهْلٌ وَ آخِرَها نَدامَةٌ.
از لجاجت بپرهیز كه آغاز آن نادانی و فرجامش پشیمانی است.
(تحف العقول، ص14)
مَن قُسِمَ لَهُ الرَّفقُ قَسِمَ لَهُ الإیمانُ.
کسی که برایش مدارا تقسیم شده ایمان برای وی تقسیم گردیده.
(جهاد با نفس، ح 272)
کانَ اَبی یَقولُ : اَنّه لَیسَ مَن عَبدَ مُومِن اِلّا وَ فِی قَلبِه نوران. نُورُ خیفَة و نُورُ رَجاء. لَو وُزِنَ هذا لَم یَزِد عَلی هذا وَ لَو وُزِنَ هذا لَو یَزِد عَلی هذا.
پدرم می فرمود: هیچ بنده ی مومنی نیست جز اینکه در قلب او دو نور وجود دارد: نور بیم و نور امید. به گونه ای که اگر این با ان و آن با این سنجیده شود هیچیک بر دیگری زیادتی ندارد.
(جهاد با نفس، ح 106)
اِنَّ هَذِهِ القُلُوب تَصدأ كَما یصدَأ ُالحَدید اِذا أصابَهُ المَاءِ. قیلَ: وَما جَلَاؤُها؟ قالَ رسولُ الله (ص): كَثرَة ذِكرَ المَوتِ وَ تِلاوَةَ القُرآنِ.
دل ها مانند آهن هنگام رسیدن آب به آن زنگ می زند، گفتند: صیقل آن چیست؟ آن حضرت فرمود: زیادی یاد مرگ و خواندن قرآن.
(كنز العمال، ج 15، ص 549، ح 42130)
قالَ اَمیرَالمُومِنینَ : اَلایمانُ اَربَعَةُ اَرکان اَلرِّضا بِقَضاءِ الله وِ التَّوَکُل عَلَی الله وَ تَفویضِ الاَمرِ اِلَی الله وَ التَّسلیم لِاَمرِالله.
امیرالمومنین فرمود: ایمان چهار رکن دارد: خشنودی به قضای الهی و توکل بر خدا و سپردن امر زندگی به خداوند و تسلیم در برابر امر خدا.
(جهاد با نفس، ح 63)
صِحَّه الجَسَدِ مِن قِلّه الحَسَد.
سلامت بدن نشانه کمی حسد است.
(جهاد با نفس، ح 553)
خَیرُ مالِ الْمَرءِ ذَخائِرُ الصَّدَقَةِ.
بهترین مال انسان، اندوختههای صدقه است.
(تنبیه الخواطر، ج2، ص182)
إنَّ أعجَلَ الشَّـرَّ عُقوبَهً البَغیُ.
راستی که عقوبت و کیفر ستم از عقوبت هر بدیِ دیگر زودتر و با شتاب تر فرا می رسد.
(جهاد با نفس، ح 669)
اِتَّقِ الله بَعضَ التُّقی و اِن قَلَّ وَ اجعَل بَینَکَ وَ بَینَ الله سِتراً وَ اِن رَقَّ.
تقوای خدا را پیشه کن تقوایی اگر چه کم و بین خود و خدایت پرده ای قرار ده اگر چه نازک.
(جهاد با نفس، ح 183)
اِنَّكَ لَن تُدِع شَیئاً اَتقَاء اللهُ عَزَّوَجَلّ اِلاّ أعطاكَ اللهُ خَیراً مِنه.
اگر از ترس خدا از چیزی درگذری، خداوند بهتر از آن را به تو خواهد داد.
(مسند احمد، مسند البصریین، ح 19813)
مَن قَرَا القُرآن و هو شابٌّ مُؤمِنٌ ، اختَلَطَ القُرآنُ بلَحمِهِ و دَمِهِ.
هر جوانی مؤمنی که قرآن بخواهد، قرآن با گوشت و خون او را در می آمیزد.
الامام صادق (ع)- الوسائل 14/2
رأسُ کُلِّ خَطِیئَةٍ حُبُّ الدُنیا
سر هر گناهی دوستی دنیاست.
(جهاد با نفس، ح 605)
كَثرةُ النُّصْحِ یدْعو إلی التُّهمَةِ.
نصیحت زیاد، موجب بدبینی میشود.
بحار الأنوار، ج72، ص66
(جهاد با نفس، ح 648)
ثلاث یبلغن بالعبد رضوان الله تعالی : كثرة الاستغفار ، و لین الجانب ، و كثرة الصدقة
سه چیز است كه بنده را به رضوان خدا می رساند : 1 - زیادی استغفار ، 2 - نرمخویی ، 3 - صدقه بسیار دادن .
(مستند الامام الجواد، ص 247)
مَن ظَلَمَ مَظلِمَة ً اُخِذَ بهَا فِی نَفسِهِ أو فِی مَالِهِ أو فِی وُلدِهِ.
کسی که ستمی کند به سبب آن ستم، در جانش یا مالش یا فرزندانش به گرفتاری می افتد.
(جهاد با نفس، ح 727)
عَن اِسماعیلِ بنِ سَهلِ قالَ : کَتَبتُ الی اَبی جَعفر الثّانی (ع) عَلَّمَنی شَیئا اِذا قُلتُه کُنتُ مَعَکُم فی الدُّنیا وَ الآخِرَة فقا: فَکَتَبَ بِخَطِّه اَعرَفُهُ: اَکثِر مِن تِلاوَةِ "اِنّا اَنزَلناهُ" و رَطِّب شَفَتَیکَ بِالاستِغفار.
اسماعیل بن سهل گوید: به خدمت امام جواد نوشتم : "به من چیزی بیاموز که هر گاه آنرا بگویم در دنیا و آخرت با شما باشم." حضرت با خط شریف خود که آنرا میشناختم نوشت: سوره مبارکه "انا انزلناه" را زیاد تلاوت کن و دو لب خود را با گفتن استغفار تر کن (نیروی تازه بخش).
(جهاد با نفس، ح 786)
الخَیرُ الَذی لَا شَرَّ فیه ، الشُّكرُ مَع النِعمَة و الصَبرُ عَلی النازلة
خیری كه هیچ شری در آن نیست ، شكر بر نعمت و صبر بر مصیبت و ناگواری است .
(تحف العقول ، ص 237)
(بحار الأنوار، ج78، ص352)
اَسَدُّ الاَعمال ثَلاثَة ذِكرُ الله عَلی كُلِّ حال وَ الاِنصاف من نَفسَك و مُواساةّ الاَخ فی المال .
استوارترین كارها سه چیز است: یاد خداوند در همه حال، و رعایت انصاف به ضرر خویش و تقسیم مال با برادر دینی
(نهج الفصاحه ، ص 57 ، ح 290)
رَحِمَ اللهُ عَبداً اِحیاءَ العِلمَ
خدا رحمت کند بنده ای را که علم را زنده می کند.
(كافی ، ج 1 ، ص 41)
اَلتّاجِرُ الاَمینُ الصَدوقُ المُسلِم مَعَ الشُّهَداءِ یومَ القیامَة.
تاجر درستكار راستگوی مسلمان، روز رستاخیز با شهیدان است.
(كنز العمال ، ج 4 ، ص 7 ، ح 9216)
المؤمن یحتاج الی توفیق من الله ، و واعظ من نفسه ، و قبول ممن ینصحه
مؤمن نیاز دارد به توفیقی از طرف خدا ، و به پندگویی از طرف خودش ، و به پذیرش از كسی كه او را نصیحت كند .
(تحف العقول ، ص 480)
اُصُولُ الکُفر ثَلاثَهٌ الحِرصُ وَ الاِستِکبارُ وَ الحَسَدُ.
ریشه های کفر سه چیز است: حرص و خود بزرگ بینی و حسد ورزیدن.
(جهاد با نفس، ح 474)
مَن أخلَصَ النِیةَ تَنَزَّهَ عَنِ الدَّنِیةِ.
هر كه نیت خود را خالص گرداند، از پستی دور ماند.
(غرر الحكم و درر الكلم، ح2678)
مَن طَلَبَ الرِّئَاسَةَ هَلَکَ.
کسی که طالب ریاست باشد هلاک می شود.
(جهاد با نفس، ح 498)
إنَّهُ لا یُدرکُ ما عِندَ الله إلّا بطاعَتِهِ.
حقیقتاً آنچه (از نعمتها و رضوان) که در نزد خداوند است جز با طاعت و فرمانبرداری از او بدست نمی آید
(جهاد با نفس، ح 153)
لا تَنالُ وَلایَتُنا إلاّ بالعَمَل وَ الوَرَع.
کسی به ولایت ما نمی رسد مگر با عمل (شایسته) و دوری از گناه.
(جهاد با نفس، ح 199)
ِانَّ الفُحشَ وَ البَذاءَ وَ السَّلاطَةَ مِنَ النِّفاق
همانا دشنام دادن و هرزه گویی و زبان درازی ناشی از نفاق و دورویی است.
(جهاد با نفس، ح 678)
إنَّ اللهَ یُبغِضُ الفَاحِشَ المُتَفَحِّشَ
راستی که خداوند شخص بد زبان بیهوده گوی را دشمن می دارد.
(جهاد با نفس، ح 677)
اَلعَدلُ اَحلَی مِنَ الشَّهدِ وِ اَلیَنُ مِنَ الزُّبدِ وِ اِطیِبُ ریحاً مِنَ المِسکِ
عدل شیرین تر از عسل و نرم تر از کف و خوشبوتر از مشک است.
(جهاد با نفس، ح 342)
مَن أذنَبَ ذَنباً وَ هُوَ ضَاحِکٌ دَخَلَ النَّارَ وَ هُوَ باک
هر کس مرتکب گناهی شود در حالی که خندان است (در روز قیامت) با چشم گریان به آتش دوزخ در افتد.
(جهاد با نفس، ح 376)
کَفی بِالاَجَلِ حارِساً
اجل به عنوان نگهبان برای آدمی کافی است.
(جهاد با نفس، ح 78)
مُجالَسَةِ أهلِ الدِنَاءَة شَر، وَ مُجَالَسَةِ أَهلِ الفُسُوقِ ریبَة
همنشینی با سفلگان و افراد پست ناپسند است و همدمی گناهكاران موجب بدبینی مردم و از دست دادن اعتماد و اعتبار است.
(بحارالانوار، ج78، ص 122)
الحَسَدُ ماحِقُ الحَسَناة
حسد نیكوییها را نابود سازد.
(مسند الامام الهادی، ص302)
مَا عُبدَ اللهُ بشَیءٍ أفضَلَ مِن عِفَّةِ بَطن ٍ وَ فَرج ٍ
خداوند به هیچ عبادتی برتر از رعایت پاکی شکم و پاکی دامن عبادت نشده است.
(جهاد با نفس، ح 207)
فَإنی لا أَرَی المَوتَ إلَّا السَّعادَةَ وَ الحَیاة مَعَ الظّالِمینَ إلّا بَرماً.
به درستی كه من مرگ را جز سعادت نمی بینم و زندگی با ستمكاران را جز محنت نمی دانم .
(تحف العقول ، ص 245)
إنَّ الدینارَ و الدِّرهَمَ أهلَکَا مَن کان قَبلَکُم و هُما مُهلِکاکُم.
همانا دینار و درهم پیشینیان شما را به هلاکت رساند و همین دو نیز هلاک کننده شماست.
(جهاد با نفس، ح 643)
مَا زُویَ الرّفقُ عَن أهل بَیت إلّا زُویَ عَنهُمُ الخَیرُ.
سازگاری و مدارا از اهل هیچ خانه ای باز داشته نشده جز اینکه آنان از خیر و خوبی محروم و بی بهره گشته است.
(جهاد با نفس، ح 279)
من أحَبِّ عِبادِ اللهِ إلَی اللهِ المُحسِنُ التَّوَّابُ.
یکی از محبوبترین بندگان خدا در نزد خداوند کسی است که نیکوکار و بسیار توبه کننده باشد.
(جهاد با نفس، ح 836)
قَالَ رَسُولُ اللهِ (ص): مَن تَرَکَ مَعصِیَة ً للهِ مَخَافَةَ اللهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أرضَاهُ یَومَ القِیَامَةِ.
رسول خدا فرمود: کسی که معصیت الهی را از خوف خدای تبارک و تعالی ترک کند خداوند او را در روز قیامت خوشنود می سازد.
(جهاد با نفس، ح 222)
مَا مِنْ قَبْض ٍ وَلا بَسْط ٍ إلّا وَلِلّهِ فِیهِ مَشِیئَةٌ وَقَضَاءٌ وَابْتِلَاءٌ.
هیچ تنگنا و گشایشی نیست، مگر آنکه مشیت و قضا و امتحان الهی در آن نهفته است.
(اصول کافی، ج1، ص152، ح2)
(مستدرك مسائل ج10)
مَنْ اَرادَ الله بهِ الخَیرَ قَذَفَ فی قَلبَهِ حُبَّ الحُسَین وَ حُبَّ زیارتِهِ.
کسی كه خدا خیر خواه او باشد، محبّت حسین و شوق زیارتش را در دل او می اندازد.
(بحارالانوار ج 98،ص 76)
قَلبُ الأحمَق ِ فی لِسَانِهِ وَ لِسَانُ العَاقِل ِ فی قَلبهِ.
قلب شخص نادان در زبان اوست و زبان شخص خردمند در قلب اوست.
(جهاد با نفس، ح 310)
یَقولُ اللهُ عزَّوجل إذا عَصَانِی مَن یَعرفُنی سَلَّطتُ عَلَیهِ مَن لَا یَعرفُنی.
خداوند عزوجل فرمود هرگاه کسی که مرا می شناسد نافرمانی ام کند کسی را که مرا نمی شناسد بر او مسلّط می گردانم.
(جهاد با نفس، ح 382)
اَشَّدُ الذّنُوبِ مَا استَهَانَ بِهِ صَاحِبُهُ
سخت ترین گناهان، گناهی است که انجام دهنده ی آن، آن را ناچیز بشمارد.
(جهاد با نفس، ح 398)
(جهاد با نفس، ح 530)
(تحف العقول ، ص 229)
العُمُرُ الَّذی أعذَرَ الله فِیهِ إلَی ابن ادَمَ سِتُّونَ سَنَه.
آن مدّت عمری که خداوند برای فرزند آدم جای عذر و بهانه باقی گذارده شست سال است.
(جهاد با نفس، ح 873)
(تحف العقول ، ص 425)
مَثَلُ أهْلِ بَیْتی کَمَثَلِ سَفینَهِ نوحٍ مَنْ رَکِبَها فَقَدْ نَجی وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْها فَقَد هَلَکَ.
اهل بیت من چون کشتی نوحاند؛ هر که بر آن نشیند نجات یابد و آنکه از آن تخلف کند هلاک گردد.
(عیون الاخبار، ج 1، ص211)
إنَّ النَّدمَ عَلَی الشَّرِّ یَدعو إلَی تَرکِه.
همانا پشیمانی از بدی آدمی را به سوی ترکِ بدی فرا می خواند.
(جهاد با نفس، ح 767)
ما أقبَحَ بِالمؤمِن أَن تَكوُن لَه رَغبَة تَذِلَه.
چه زشت است برای مؤمن دلبستگی به چیزی كه او را خوار می كند .
(تحف العقول ، ص 520)
أرکانُ الکُفر أربَعَةٌ الرَّغبَةُ وَ الرَّهبَةُ وَ السَّخَطُ وَ الغَضَبُ.
پایه های کفر چهار چیز است : میل و خواهش، ترس و بیم ، ناخشنودی و خشم.
(جهاد با نفس، ح 475)
عَن یَزیدَ الصّائِغِ قالَ: قُلتُ لِاَبی عَبدِاللهِ (ع) : رَجُلٌ عَلَی هذا الاَمرِ اِن حَدَثَ کَذَبَ وَ اِن وَعَدَ اَخلَفَ وَ اِن اَوتُمِنَ خانَ؛ ما مَنزِلَتُهُ؟ قال: هیَ اَدنی المنازِل مِن الکُفرِ وَ لَیسَ بِکافِر
یزید بن صائغ گوید: به امام جعفر صادق عرض کردم که : مردی هست که شیعه است ولی اگر سخن گوید دروغ می گوید و اگر وعده دهد به وعده اش وفا نمی کند و اگر امینش شمرند خیانت می کند؛ چنین کسی چه مقام و منزلتی دارد؟ حضرت فرمود: منزلت او نزدیکترین منزلها به کفر است ولی کافر نیست.
(جهاد با نفس، ح 479)
کَفَی بِالنَّدَم تَوبَة
پشیمانی از گناهان برای توبه کفایت می کند.
(جهاد با نفس، ح 770)
الصَّبْرُ مِفْتاحُ الدَّرْكِ وَ النُّجْحُ عُقْبَی مَنْ صَبَرَ.
صبر كليد رسيدن است و كاميابی سرانجام كسی كه صبر میکند.
(بحارالأنوار، ج75، ص45)
اتَّقوا اللهَ وَ لا یَحسُد بَعضُکُم بَعضا.
از خدا بترسید و کسی از شما بر دیگری حسد نوَرزد.
(جهاد با نفس، ح 543)
کَفی بالحِلم ناصِراً و قالَ: إذا لَم تَکُن حَلیماً فَتَحَلَّم.
بردباری به عنوان یاری کننده کافی است و فرمودند: اگر بردبار نیستی خود را به برداباری وادار.
(جهاد با نفس، ح 261)
جاهِد هَوَاکَ کَمَا تُجاهِدُ عَدُوَّکَ.
با هوای نفسانی خود مبارزه کن همانگونه که با دشمنت مبارزه می کنی.
(جهاد با نفس، ح 304)
(تفسير نورالثقلين، ج 2، ص 392)
(بحار الانوار ، ج 36 ، ص 353)
الكَريمُ مَن صانَ عِرضَهُ بِمالِهِ وَ اللَّئيمُ مَن صانَ مالَهُ بِعِرضِهِ.
بزرگوار كسی است كه آبرويش را با مالش حفظ كند و فرومايه كسي است كه مالش را با آبرويش حفظ كند.
(غرر الحكم و درر الكلم: ح 2159)
فَزَكاةُ العَينِ انَّظَرُ بِالعِبَرِ وَالغَضُّ عَنِ الشَّهَواتِ وَ ما يُضاهيها
زکات چشم به ديده عبرت نگريستن و چشم پوشي از شهوات و مانند آن است.
(مصباح الشريعه، باب 21)
مُجالَسَةُ الصّالِحينَ داعيَةٌ إلَی الصَّلاحِ.
همنشينی با صالحان، (انسان را) به سوی صلاح رهنمون میشود.
(بحارالأنوار، ج78،ص 304)
(شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحديد، ج2، ص333)
(احتجاج، ج1، ص134)
(وسائل الشيعة: ج 8، ص 172، ح 10338)
(مناقب آل أبی طالب، ج3، ص212)
حُسنُ البِشْرِ يَذهَبُ بِالسَّخِيمَةِ.
خوشرويی كينه را از بين میبرد.
(كافی، ج2 ، ص 103)
طوُبیَ لِمَن أنفَقَ الْفَضلَ مِن مالِهِ و أمْسَكَ الْفَضلَ مِن قَولِهِ.
خوشا آنكه زيادی دارايیاش را انفاق كند و زبانش را از زيادهگويی نگهدارد
(كافی، ج2، ص 144)
الصَّبرُ یُنَاضِلُ الحِدثَانَ وَ الجَزَعُ مِن أعوَانِ الزَّمَانِ.
صبر به سوی سختی های زمانه تیر می افکند و بی تابی از یاری کنندگان ِ زمانه است.
(جهاد با نفس، ح 253)
مَا حَسَنَةُ الدُّنيَا إلّا صِلَةُ الإخوانِ وَالمَعارِفِ.
خوبی دنيا جز در پيوند با برادران و آشنايان نيست.
(بحار الأنوار، ج46، ص 291)
قَالَ رَسُول اللهِ (ص): إنَّ اللهَ یُحِبُّ الحَییَّ الحَلِیمَ العَفِیفَ المُتَعَفِّفَ.
رسول خدا (ص) فرمودند: خداوند دوست می دارد کسی را که با حیا، بردبار، پاکدامن، و باز ایستنده ی از حرام باشد.
(جهاد با نفس، ح 257)
قيلَ لَهُ - عَلَيهِ السَّلام - مَا الزُّهد ؟ قالَ : اَلرَّغبَةَ فِي التَّقوي وَالزّهادَةَ فِي الدُّنيا .
از آن حضرت سؤال شد : زهد چيست ؟ فرمود : رغبت به تقوي و بي رغبتي به دنيا .
(تحف العقول،ص 227)
ما أعَزَّّّّ اللهُ بجَهل قَطُّ وَ لا أذَلَّ بحِلم قَطُّ.
هرگز خداوند کسی را به خاطر نادانی اش عزیز نگردانده و کسی را خاطر بردباری اش ذلیل و خوار نکرده است.
(جهاد با نفس، ح 260)
كَفاكَ أدباً لِنفسِكَ اجتِنابُ ما تَكرَهُهُ مِن غَيرِكَ.
برای تربيت كردن خود همين بس كه از آنچه در ديگران نمیپسندی، دوری كنی.
(بحار الأنوار، ج 70، ص 73)
إنَّ مِن حَقِيقَةِ الإيمانِ أن تُؤثِرَ الحَقَّ وَ إنْ ضَرَّكَ عَلَی الباطِلِ و إنْ نَفَعَكَ
از نشانههای ايمان حقيقی آن است كه حق را بر باطل ترجيح دهى، هر چند حق به زيان تو و باطل به سود تو باشد.
(بحار الأنوار، ج 70، ص 106)
لا تَخُنْ مَن ِ ائتَمَنَكَ وَ إنْ خانَكَ، وَ لا تُذِع سِرَّهُ وَ إنْ أذاعَ سِرَّكَ.
به كسی كه تو را امين شمرده خيانت مكن، هر چند او به تو خيانت كرده باشد و راز او را فاش مساز، اگر چه او راز تو را فاش ساخته باشد.
(بحار الأنوار، ج 77، ص 208)
مَن أحَبَّ دُنیاهُ أضَرَّ باِخِرَته.
هر کس دنیایش را دوست داشته باشد به آخرت خود زیان می رساند.
(جهاد با نفس، ح 609)
أفضَلُ الإيمانِ أنْ تَعلَمَ أنَّ اللهَ مَعَكَ حَيثُ ما كُنتَ.
برترين ايمان آن است كه بدانی خداوند همه جا با توست.
(كنزل العمال، 66)
مِلاكُ العَمَلِ خَواتيمُهُ.
ملاك [ارزيابى] كارها، پايان آنهاست.
(اختصاص، ص 343)
تَمامُ البِرِّ أنْ تَعمَلَ فِي السِّرِّ عَمَلَ العَلانِيَةِ.
كمال نيكوكارى آن است كه در نهان همانگونه رفتار كنی، كه در آشكارا
(كنزل العمال، 5265)
مَن عَبَدَ اللهَ حَقَّ عِبادَتِهِ آتاهُ اللهُ فَوقَ أمانِيهِ وَ كِفايَتِهِ.
هر كه خدا را، آنگونه كه سزاوار اوست، بندگی كند، خداوند بيش از آرزوها و كفايتش به او عطا كند.
(بحار الأنوار، ج 71، ص 183)
(بحار الأنوار، ج 71، ص 172)
(جهاد با نفس، ح 86)
(جهاد با نفس، ح 784)
(كنز العمال ، ج 3 ، ص 782)
(كنز العمال، ح17166)
(میزان الحکمه، ج 1، ص 301)
مَن کَثُرَ اشتِباکُهُ فِی الدُّنیا کانَ أشَدُّ لِحَسرَتِهِ عِندَ فِراقِها.
کسی که زیاد با دنیا گره خورده باشد حسرت و اندوهش هنگام جدایی از آن زیادتر خواهد بود
(جهاد با نفس، ح 639)
اَلْحِلْمُ يُطفى نارَ الْغَضَبِ وَالْحِدَّةُ تُؤَجِّجُ إِحْراقَهُ
بردبارى آتش خشم را فرو می نشاند و تندى، آن را شعله ور می كند
( غررالحكم ، ح 2063)
اِذا بَلَغَ الرَّجُلُ اَربَعينَ سَنَةً وَ لَم يَغلِب خَيرُهُ شَرَّهُ قَبَّلَ الشَّيطانُ بَينَ عَينَيهِ وَ قالَ: هذا وَجهٌ لا يُفلِحُ
هرگاه انسان چهل ساله شود و خوبيش بيشتر از بديش نشود، شيطان بر پيشانى او بوسه می زند و می گويد: اين چهره اى است كه روى رستگارى را نمی بيند.
( مشكاة الأنوار، ص 295)
اِنَّ اللّهَ يُحِبُّ مِنْ عِبادِهِ الْغَيورَ
خداوند بندگان غيرتمند خود را دوست دارد.
(نهج الفصاحه، ح 752)
لَستُ اُحِبُّ أن أریَ الشّابَّ مِنکُم إلّا غادِیاً في حالَینِ: إمّا عالِماً أو مُتَعَلِّماً.
دوست ندارم جوانی از شما را جز بر دو گونه ببینم: دانشمند یا دانشجو.
(أمالی طوسی، ص 304)
لو سلك الناس وادیا شعبا لسلكت وادی رجل عبد الله وحده خالصا
اگر همه مردم مسیری را انتخاب كنند و در آن گام نهند ، من به راه كسی كه تنها خدا را خالصانه می پرستد خواهم رفت .
(بحار الانوار ، ج 78 ، ص 245)
اِنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ يَقى بِالتَّقوى عَنِ العَبدِ ما عَزُبَ عَنهُ عَقلُهُ وَ يُجَلّى بِالتَّقوى عَنهُ عَماهُ وَ جَهلَهُ
خداوند به وسيله تقوا بنده را حفظ می كند از آنچه كه عقلش به آن نمى رسد و كور دلى و نادانى او را بر طرف مى سازد.
(كافى، ج 8 ، ص 52، ح 16)
مَن ساءَ خُلُقُهُ عَذَّبَ نَفسَه.
هر کس اخلاقش بد شد، خود را در عذاب قرار داده است
(جهاد با نفس، ح 662)
مؤثّرترين وسيله جلب رحمت خدا اين است كه خيرخواه همه مردم باشى.
(غررالحكم، ح 3353)
(نهج البلاغه، ص469)
(جهاد با نفس، ح 211)
من صلی اربعین یوما جماعة یدرک التکبیرة الاولی ، کتب له برائتان برائة من النار و برائة من النفاق
کسی که نماز خود را با جماعت و با درک تکبیر اول نماز، چهل روز انجام دهد، خداوند دو برائت را برای او مقرر می سازد: 1- برائت از آتش دوزخ .2- برائت از نفاق
(بحار الانوار، ج ,88 ج 4)
( نهج البلاغه، حكمت 424)
( كنز العمّال، ح 10250)
مِن عَلامَةِ اَحَدِهِم (المُتَقينَ) اَنَّكَ تَرى لَهُ قُوَّةً فى دينٍ... وَحِرصا فى عِلمٍ وَعِلما فى حِلمٍ
از نشانه هاى پرهيزكاران اين است كه مى بينى در دين نيرومند ... در كسب دانش حريص و داراى علم همراه با بردبارىاند.
(نهج البلاغه، خطبه 193)
(كشف الغمّة، ج2، ص239 )
(جهاد با نفس، ح 170 )
ایما مؤمن حافظ علی الصلوات المفروضة فصلاها لوقتها فلیس هذا من الغافلین
هر مؤمنی محافظت برنمازش نماید، و او را در وقتش به جا آورد، از انسانهای غافل شمرده نمی شود.
( وسائل الشیعه ، ج 3، ص 79 )
إذا أرادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يُسْتَجابَ لَهُ فَلْيُطَيِّبْ كَسْبَهُ وَلْيَخْرُجْ مِنْ مَظالِمِ النّاسِ ، وَ إِنَّ اللّهَ لا يَرْفَعُ إِلَيْهِ دُعاء عَبْدٍ وَ فى بَطْنِهِ حَرامٌ أَوْ عِنْدَهُ مَظْلَمَةٌ لأِحَدٍ مِنْ خَلْقِهِ
هر كس بخواهد دعايش مستجاب شود، بايد كسب خود را حلال كند و حق مردم را بپردازد. دعاى هيچ بندهاى كه مال حرام در شكمش باشد يا حق كسى بر گردنش باشد، به درگاه خدا بالا نمىرود.
( بحارالأنوار، ج 93، ص 321، ح 31 )
و َإيّاكَ ... اَن تَعِدَهُم فَتُتبِعَ مَوعِدَكَ بِخُلفِكَ ... فَاِنَّ الخُلفَ يوجبُ المَقتَ عِندَ اللّهِ وَ النّاس.
بپرهيز از خلف وعده كه آن موجب نفرت خدا و مردم از تو مى شود.
(نهج البلاغه، نامه 53 )
مَن أَرادَ تُستَجابُ دَعوَتُهُ وَأَن تُكشَفَ كُربَتُهُ فَليُفَرِّج عَن مُعسِرٍ
هر كس مى خواهد دعايش مستجاب و اندوهش برطرف شود، به تنگدست مهلت دهد.
(كنزالعمال، ج 6، ص 215، ح 15398 )
مَن أخلَصَ لِلّهِ أربَعينَ صَباحا ظَهَرَت يَنابيعُ الحِكمَةِ مِن قَلبِهِ عَلى لِسانِهِ.
هر كس چهل روز خود را براى خدا خالص كند چشمه هاى حكمت از قلب وى بر زبانش جارى مى شود.
(نهج الفصاحه، ح 2836 )
آية المنافق ثلاث : اذا حدث كذب و اذا وعد اخلف و اذا اؤتمن خان
نشان منافق سه چيز است : 1 - سخن به دروغ بگويد. 2 - از وعده تخلف كند. 3 - در امانت خيانت نمايد.
(صحيح مسلم، كتاب الايمان، ح 89 )
شرُّ النّاس یَومَ القِیامَةِ الذَّینَ یُکرمُونَ اتِّقَاءَ شَرِّهِم
بدترین مردم در روز قیامت کسانی هستند که(در این دنیا) از ترس شرّشان مورد اکرام و احترام واقع می شوند.
(جهاد با نفس، ح 673 )
من لم تنهه صلاته عن الفحشاء و المنکر لم تزده من الله الا بعدا
هر کس که نمازش او را از فحشاء و منکر باز ندارد، هيچ بهره ای از نماز جز دوری از خدا حاصل نکرده است .
(بحار الانوار، ج ,82 ص .198 شهاب الاخبار، ص 215)
خَيْرُ ما اُعْطىَ الرَّجُلُ الْمُؤْمِنُ خُلْقٌ حَسَنٌ وَ شَرُّ ما اُعْطِىَ الرَّجُلُ قَلْبُ سوءٍ فى صورَةٍ حَسَنَةٍ
بهترين چيزى كه به مؤمن داده شده خوش اخلاقى و بدترين چيزى كه به انسان داده شده دلى بد در چهرهاى زيباست.
(كنزالعمّال، ح 5170)
مَن رُزِقَ تُقىً فَقَد رُزِقَ خَيرَ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ
هر كس تقوا روزى اش شود، خير دنيا و آخرت روزى او شده است.
(نهج الفصاحه، ح 3015)
ان أشقي الاشقياء من اجتمع عليه فقر الدنيا وعذاب الاخرة
بدبختترين بدبختان كسي است كه فقر دنيا و عذاب آخرت را با هم دارد .
(كنز العمال، ج 6، ص 470، ح 16593)
انَّ العَمَلَ القَلیلَ عَلی الیَقینِ افضَلُ عند اللهِ مِنَ العَمَل الکَثیر عَلی غَیر یَقین.
عمل اندک و بادوام که بر پایه ی یقین باشد در نزد خداوند از عمل زیاد که بدون یقین باشد برتر است.
(جهاد با نفس، ح 74)
الظُلمُ فِی الدُّنیَا هُوَ الظُلُمَاتُ فِی الاَخِرَه.
ظلم در دنیا همان ظلمتها و تاریکی های آخرت است.
(جهاد با نفس، ح 733)
عَدلُ ساعَةٍ خَيْرٌ مِن عِبادَةِ سَبعينَ سَنَةً قِيامِ لَيلِها وَ صِيامِ نَهارِها
ساعتى عدالت بهتر از هفتاد سال عبادت است كه شبهايش به نماز و روزهايش به روزه بگذرد.
(مشكاةالأنوار، ص 544)
أنا خاتم الأوصياء و بي يدفع الله البلاء عن أهلي و شيعتي
من آخرين جانشين پيامبر هستم ، و به وسيله من است كه خداوند بلا را از خاندان و شيعيانم دور مي سازد.
(بحارالأنوار ، ج 52 ، ص 30)
انَّ اللهَ یُحِبُّ العَبدَ المُفَتَّنَ التَّوَّابَ وَ مَن لا یَکُونُ ذَلِکَ مِنهُ کَانَ اَفضَلَ
به راستی که خداوند بنده ای که بوسیله گناه آزموده شده و آزمایش شده، سپس توبه نموده است را دوست می دارد و بنده ای که اصلاً به گِرد گناه نگشته از بنده ای که گناه کرده و توبه نموده برتر است.
(جهاد با نفس، ح 817)
من وعظ أخاه سرا فقد زانه ، و من وعظه علانیة فقد شانه
هر كه نهانی برادر خود را پند دهد او را آراسته و زیور بسته ، و هر كه در برابر دیگرانش پند دهد زشتش كرده .
(تحف العقول ، ص 520)
مَن أرادَ اللّهُ بِهِ خَيرا رَزَقَهُ اللّهُ خَليلاً صالحِا
هر كس كه خداوند براى او خير بخواهد، دوستى شايسته نصيب وى خواهد نمود.
(نهج الفصاحه، ح 3064)
ما من شي ء تراه عيناك الا وفيه موعظه
چيزي نیست كه چشمانت آن را بنگرد ، مگر آن كه در آن پند و اندرزي است .
(بحاالانوار ، ج 78 ، ص 319)
مَن قَالَ لا الَهَ الا اللهُ مُخلِصاً دَخَلَ الجَنَّةَ وَ اِخلاصُهُ اَن یَحجُزَهُ لا الهَ الا اللهُ عَمَّا حَرَّمَ اللهُ.
کسی که از روی اخلاص (لا اله الا الله) گوید به بهشت داخل شود و اخلاص او این است که گفتن(لا اله الا الله) او را از ارتکاب آنچه که خداوند بر او حرام نموده باز دارد.
(جهاد با نفس، ح 230)
المنجیات : اطعام الطعام و افشاء السلام والصلاة باللیل و الناس نیام
عوامل رستگاری : اطعام کردن ، آشکارا سلام کردن ، نمازشب خواندن در حالی که مردم آرمیده اند.
(محاسن البرقی ، ص 387)
إنَّ أَعظَمَ النّاسِ مَنزِلَةً عِندَاللّهِ يَومَ القيامَةِ أَمشاهُم فى أَرضِهِ بِالنَّصيحَةِ لِخَلقِهِ
بلند مرتبه ترين مردم نزد خداوند در روز قيامت كسى است كه در روى زمين بيشتر در خيرخواهى و ارشاد مردم قدم بردارد.
(كافي، جلد 2، ص 208 صفحه 5)
مَن اعانَ ظالِماً عَلی مَظلومٍ لَم یزَلِ اللهُ عَلَیهِ سَاخِطاً حَتَّی ینزِعُ عَن مَعُونَتِهِ.
كسی كه ظالمی را بر علیه مظلومی یاری كند پیوسته خداوند از او خشمگین است تا اینكه دست از یاری او بردارد.
(جهاد با نفس، ح 752 )
المُؤمِنُ دَعِبٌ لَعِبٌ، وَالمُنافِقُ قَطِبٌ غَضِبٌ
مؤمن شوخ و شنگ است، و منافق اخمو و عصبانى.
(تحف العقول، ص 49 )
إنَّما سُمِّيَت ابنَتي فاطِمَةُ لأنَّ اللَّهَعزّ و عجل فَطَمَها وفَطَمَ مَن أحَبَّها مِنَ النَّار
دخترم به اين دليل فاطمه ناميده شده است كه خداوند عزّ و جل او و دوستدارانش را از آتش دوزخ به دور داشته است.
(بحارالانوار، ج403، باب2، ص (10
المَهدِيُّ مِن عِترَتي مِن وُلدِ فاطِمَةَ
مهدی (عج) از عترت من و از فرزندان فاطمه است.
(بحار الأنوار، ج38، ص44)
أَمَرَنى رَبّى بِمُداراةِ النّاسِ كَما أَمَرَنى بِأَداءِ الفَرائِضِ.
پروردگارم، همان گونه كه مرا به انجام واجبات فرمان داده، به مدارا كردن با مردم نيز فرمان داده است.
(كافى، ج 2، ص 117، ح 4.)
القَنَاعَةُ مَالٌ لا یَنفَدُ.
قناعت مالی است که تمام شدنی نیست.
(جهاد با نفس، ح 299)
اِنَّ اَسرَعَ الخَيرِ ثَوابا البِرُّ وَ اِنَّ اَسرَعَ الشَّرِّ عِقابا البَغىُ
پاداش نيكوكارى زودتر از هر كار خوب ديگرى مى رسد و كيفر ستم و تجاوز زودتر از هر كار بد ديگرى گريبان مى گيرد.
(خصال، ص 110، ح 81)
اِنَّكَ مُقَوَّمٌ بــِاَدَبــِكَ، فَـزَ يِّنهُ بــِالحِلم ِ
ارزش تو به ادب توست، پس آن را با بردبارى آراسته كن.
(غررالحكم، ج 3، ص 57، ح 3813)
مَن کَانَ عَاقِلاً کَانَ لَهُ دِین وَ مَن کَانَ لَهُ دِین دَخَلَ الجَنَّةَ
کسی که عاقل باشد دین دارد و کسی که دین دارد وارد بهشت خواهد شد.
(جهاد با نفس، ح 83)
نيَّةُ المُؤمِنِ خَيْرٌ مِن عَمَلِهِ وَ نيَّةُ الكافِرِ شَرُّ مِن عَمَلِهِ وَ كُلُّ عامِلٍ يَعمَلُ عَلى نيَّتِهِ
نيت مؤمن بهتر از عمل او، و نيت كافر بدتر از عمل اوست و هر كس مطابق نيت خود عمل مى كند.
(كافى، ج 2، ص 84 ، ح 2)
مَن أجهَدَ نَفسَهُ فى إصلاحِها سَعِدَ، مَن أهمَلَ نَفسَهُ فى لَذّاتِها شَقِىَ وَ بَعُدَ
هر كس براى اصلاح خود، خويشتن را به زحمت بيندازد، خوشبخت مى شود هر كس خود را در لذتها رها كند، بدبخت مى گردد و بى بهره مى ماند.
(غررالحكم، ح 8246 و ح 8247)
اِنَّ القَلبَ لَيَـتَجَلجَلُ فِى الجَوفِ يَطلُبُ الحَقَّ فَاِذا اَصابَهُ اطمَاَنَّ وَ قَرَّ
به راستى كه دل در درون سينه بى قرار است و به دنبال حق مى گردد و چون به آن رسيد، آرام و قرار مى گيرد.
(كافى، ج 2، ص 421)
من أصعد إلي الله خالص عبادته ، أهبط الله عزوجل إليه أفضل مصلحته
كسي كه عبادتهاي خالصانه خود را به سوي خدا فرستد ، پروردگار بزرگ بهترين مصلحت او را به سويش فرو خواهد فرستاد.
(بحار الانوار، ج 70، ص 249)
خياركم ألينكم مناكبه و أكرمهم لنسائهم .
بهترين شما كساني هستند كه در برخورد با مردم نرم تر و مهربان ترند و با همسرانشان مهربان و بخشنده اند .
(دلائل الامامه طبری ، ص 7)
اَحسَنُ الْعَدلِ نُصرَةُ المَظلومِ
بهترين عدالت يارى مظلوم است.
(غررالحكم، ج2، ح 2977)
جَليسُ الخَيرِ نِعمَةٌ، جَليسُ الشَّرِّ نِقمَةٌ
همنشين خوب نعمت و همنشين بد، بلا و مصيبت است.
(غررالحكم، ح4719 و 4720)
اِنَّ الفُحشَ وَ البَذَاءَ وَ السَّلاطَةَ مِنَ النِفاقِ
همانا دشنام دادن و هرزه گویی و زبان درازی ناشی از نفاق و دورویی است
(جهاد بانفس، ح667 و ص 284)
إذا أرَدتَ أن یُثرِيَ اللهُ ما لَکَ فَزَکِّهِ.
هر گاه خواستی که خداوند دارایی تو را زیاد کند، زکات آن را بپرداز.
(بحارالأنوار، ج96، ص23)
فجعل الله طاعتنا نظاما للملة و إمامتنا أمانا من الفرقة
خداوند پیروی از ما اهل بیت را سبب برقراری نظم اجتماعی در امت اسلامی و رهبری ما را عامل در امان ماندن از تفرقه ها قرار داده است .
(احتجاج طبرسی ج 1، ص 258)
ما من شي ء تراه عيناك الا وفيه موعظه
چيزي نيست كه چشمانت آن را بنگرد، مگر آن كه در آن پند و اندرزي است.
(بحارالانوار، ج 78، ص 319)
لَو کَانَ الرِّفقُ خَلقاً یُریَ مَا کَانَ مِمَّا خَلَقَ اللهُ شَیءٌ اَحسَنَ مِنهُ.
اگر مدارا مخلوقی بود که دیده می شد هیچ مخلوقی از مخلوقات خدا از او نیکوتر نبود.
(جهاد با نفس، ح 274)
إن لَم تَكُن حَليما فَتَحَلَّم فَإِنَّهُ قَلَّ مَن تَشَبَّهَ بِقَومٍ إِلاّ أَوشَكَ أَن يَكونَ مِنهُم
اگر بردبار نيستى خود را بردبار جلوه ده، زيرا كمتر كسى است كه خود را شبيه گروهى كند و بزودى يكى از آنان نشود.
(نهج البلاغه، حكمت 207)
اَلنّاسُ يَعمَلونَ بِالخَيرِ وَ اِنَّما يُعطَونَ اُجورَهُم عَلى قَدرِ عُقولِهِم
مردم، كارهاى خير مى كنند، ولى پاداش آنان تنها به اندازه عقلشان عطا مى شود.
(كنزالعمال، ح 7052)
جعل الله ... الجهاد عزا للإسلام، و الصبر معونة علي استيجاب الأجر
خداوند جهاد را موجب عزت و هيبت اسلام، و صبر را وسيله استحقاق و شايستگي پاداش حق تعالي قرار داد.
(احتجاج طبرسي، ج 1، ص 258)
الصلوة حصن من سطوات الشیطان
نماز قلعه و دژ محکمی است که نمازگزار را از حملات شیطان نگاه می دارد.
(میزان الحکمة، ج 5، ص 367)
انَّ مِنَ الکَبَائِر عُقُوقَ الوَالِدَین وَالیَاسَ مِن رَوحِ اللهِ وَالاَمنَ مِن مَکرِ اللهِ
همانا آزار رساندن به پدر و مادر و نا امیدی از رحمت خداوند و ایمنی از مکر خداوند از گناهان کبیره است
(جهاد با نفس، ح 424)
اِنَّ اَصلَ كُلِّ خَيرٍ فِى الدُّنْيا وَ الآخِرَةِ شَىءٌ واحِدٌ وَ هُوَ الخَوفُ مِنَ اللّهِ تَعالى
ريشه هر خيرى در دنيا و آخرت يك چيز است و آن ترس از خداوند متعال است.
(مستدرك الوسائل، ج 11، ص 235، ح 12842)
اِنَّ اللّهَ يُحِبُّ بُغاةَ العِلمِ
خداوند جويندگان دانش را دوست دارد.
(كافى، ج1، ص 30، ح1 )
اَلنّاسُ رَجُلانِ: عالِمٌ وَ مُتَعَلِّمٌ وَ لا خَيْرَ فيما سِواهُما
مردم، دو گروهند: دانشمند و دانش اندوز و در غير اين دو، خيرى نيست.
(نهج الفصاحه، ح 3145 )
ما مِن قَطرَةٍ احَبَّ الی اللهِ عَزَّوَجَلَّ مِن قَطرَةٍ دُمُوعٍ فی سََوَادِ اللَّیلِ مَخَافَةً مِنَ اللهِ لا یُرادُ بِها غَیرُهُ
هیچ قطره ای در نزد خداوند عزوجل دوست داشتنی تر و محبوب تر از قطره ی اشکهایی که در تاریکی شب و از خوف خدا با اخلاص کامل ریخته می شود نیست.
(جهاد با نفس، ح 137 )
مَن حَلَمَ عَن عَدُوِّهِ ظَفِرَ بِهِ
هر كس در مقابل دشمن بردبار باشد بر او پيروز مى شود.
(كنزالفوائد، ص147 )
اِحتَجِب عَنِ الغَضَبِ بِالحِلمِ، وَغُضَّ عَنِ الوَهمِ بِالفَهمِ
با بردبارى خود را از خشم پنهان كن و با فهم و دانايى از وهم و خيال چشم بپوش.
(غررالحكم، ج2، ص 199، ح 2365 )
مَن غاظَكَ بِقُبحِ السَّفَهِ عَلَيكَ، فَغِظهُ بِحُسنِ الحِلمِ عَنهُ
هر كس با زشتىِ سبكسرى تو را خشمگين كرد تو با زيبايى بردبارى او را به خشم آور.
(غررالحكم، ج 5، ص333، ح 8620 )
مَا احَبَّ اللهَ مَن عَصَاهُ
کسی که نافرمانی خدا را کند، خداوند را دوست نمی دارد.
(جهاد با نفس، ح 386 )
المُومِنُ حَلِیمٌ لا یَجهَلُ، وَ اِن جُهِلَ عَلَیهِ یَحلُمُ، وَ لا یَظلِمُ وَ اِن ظُلِمَ غَفَرَ وَ لا یَبخَلُ وَ اِن بُخِلَ عَلَیهِ صَبَر
مومن بردباری است که بردباری اش از روی نادانی نیست و اگر با او از روی نادانی و حماقت رفتار شود او بردباری به خرج می دهد و به کسی ستم نمی کند و اگر به او ستمی شد می بخشاید و بخل نمی ورزد و اگر به او بخل ورزیده شد صبر پیشه می کند.
(جهاد با نفس، ح 36 )
اَلسَّخىُّ قَريبٌ مِنَ اللّهِ ، قَريبٌ مِنَ النّاسِ ، قَريبٌ مِنَ الجَنَّةِ
سخاوتمند به خدا، مردم و بهشت نزديك است.
(بحارالأنوار، ج 73، ص 308، ح37)
مَن أَصلَحَ فيما بَينَهُ وَبَينَ اللّهِ أَصلَحَ اللّهُ فيما بَينَهُ وَبَينَ النّاس.
هر كس رابطه اش را با خدا اصلاح كند، خداوند رابطه او را با مردم اصلاح خواهد نمود.
(بحارالأنوار، ج 71، ص 366، ح 12)
اِنَّ اَهنَأَ النّاسِ عَيشا مَن كانَ بِما قَسَمَ اللّهُ لَهُ راضيا
هر كس به آنچه خداوند به او داده است راضى باشد، راحتترين زندگى را دارد.
(غررالحكم، ح 3397)
اِنَّ اللهَ رَفیقٌ یُحِبُّ الرِّفقَ
خداوند اهل مدارا است و مدارا را دوست دارد
(جهاد با نفس، ح 283)
مَا اَحسَنَ الحَسَنَاتِ بَعدَ السَّیِّئاتِ وَ مَا اَقبَحَ السَّیِّئاتِ بَعدَ الحَسَنَاتِ
چه نیکوست نیکی ها بعد از بدیها و چه زشت است بدیها پس از نیکی ها
(جهاد با نفس، ح 880)
قُلوبُ الرَّعِيَّةِ خَزائِنُ راعيها فَما اَوْدَعَها مِنْ عَدْلٍ اَوْ جَوْرٍ وَجَدَهُ
دلهاى مردم صندوقچههاى حاكم است، پس آنچه از عدالت و يا ظلم در آنها بگذارد، همان را خواهد ديد.
(غررالحكم، ج4، ص 521، ح 6825)
شَعبانُ شَهري، وَرَمَضانُ شَهْرُ اللهِ؛ فَمَن صامَ شَهري، كُنتُ لَهُ شَفیعاً یَومَ القیامَهِ.
شعبان ماه من است، و رمضان ماه خداست؛ پس هرکس در شعبان روزه بدارد، من در روز قیامت شفیع او خواهم بود.
(بحار الأنوار، ج 97، ص 83)
اِنَّ اللّهَ يُحِبُّ اِذا عَمِلَ اَحَدُكُمْ عَمَلاً اَنْ يُتْقِنَهُ
خداوند دوست دارد كه وقتى يكى از شما كارى انجام مىدهد در آن محكم كارى كند.
(نهج الفصاحه، ح 726)
مَنْ اَحَبَّ اَنْ يَكونَ اَغْنَى النّاسِ فَلْيَكُنْ بِما فى يَدِ اللّهِ اَوْثَقَ مِنْهُ بِما فى يَدِهِ
هر كس دوست دارد بىنيازترين مردم باشد، بايد به آنچه در دست خداست مطمئنتر باشد تا آنچه به دست خودش دارد.
(نهج الفصاحه، ح 2798)
باكِروا طَـلَبَ الرِّزْقِ وَ الْحَوائِجِ فَاِنَّ الغُدُوَّ بَرَكَةٌ وَ نَجاحٌ
در پى روزى و نيازها، سحر خيز باشيد؛ چرا كه حركت در آغاز روز، [مايه] بركت و پيروزى است.
(المعجم الاوسط، ج 7، ص 194، ح 7250)
اَلْكَريمُ يَرى مَكارِمَ اَفْعالِهِ دَيْنا عَلَيْهِ يَقْضيهِ، اَللَّئيمُ يَرى سَوالِفَ اِحْسانِهِ دَيْنا لَهُ يَقْتَضيهِ ؛
بزرگوار، نيكوكارىهاى خود را بدهى به گردن خود مىداند كه بايد بپردازد و فرومايه، احسانهاى گذشته خود را بدهى به گردن ديگران مىداند كه بايد پس بگيرد.
(غررالحكم، ح 2031 و 2032 .)
اِصْبِرْ عَلى مَرارَةِ الْحَقِّ وَ ايّاكَ اَنْ تَنْخَدِعَ لِحَلاوَةِ الباطِلِ
تلخى حق را تحمل كن، و مبادا كه فريب شيرينى باطل را بخورى.
(غررالحكم، ح 2472)
اَهنَى العَيشِ اطِّراحُ الكُلَفِ
گواراترين زندگى، رها كردن تكلّفها (تجمّلات) است.
(غررالحكم، ح 2472)
اَربَعٌ مَن اُعطِيَهُنَّ فَقَد اُعطىَ خَيرَ الدُّنيا وَ الآْخِرَةِ: صِدقُ حَديثٍ وَ اَداءُ اَمانَةٍ وَ عِفَّةُ بَطنٍ وَ حُسنُ خُلُقٍ
چهار چيز است كه به هر كس داده شود خير دنيا و آخرت به او داده شده: راستگويى، امانتدارى، حلال خورى و خوش اخلاقى
(غررالحكم، ح2142)
اَصلُ العَقلِ القُدَرةُ وَ ثَمَرَتُها السُّرورُ.
ريشه عقل، قدرت است و ميوه آن شادى.
(بحارالأنوار، ج 78، ص 7، ح 59)
مَنِ اقتَصَرَ عَلى بُلغَةِ الكَفافِ فَقَدِ انتَظَـمَ الرّاحَةَ وَ تَبَوَّاَ خَفضَ الدَّعَةِ
هر كس به اندازهاى كه او را كفايت مى كند، قناعت كند، به آسايش و نظم مى رسد و در آسودگى و رفاه منزل مى گيرد.
(نهج البلاغه، حكمت 371)
ما اَعطَى اللّهُ سُبحانَهُ العَبدَ شَيئا مِن خَيرِ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ اِلاّ بِحُسنِ خُلُقِهِ وَ حُسنِ نيَّتِهِ
خداوند خير دنيا و آخرت را جز به خاطر خوش اخلاقى و خوش نيتى به بنده نمى دهد.
(غررالحكم، ح 9670)
عِندَ فَسادِ النِّيَّةِ تَرتَفِعُ البَرَكَةُ
هرگاه نيّتها فاسد باشد، بركت از ميان مى رود.
(غررالحكم، ح 6228)
بسمِ اللّهِ شِفاءٌ مِن كُلِّ داءٍ و عَونٌ لِكُلِّ دَواءٍ
بسم اللّه، شفاى هر دردى و يارى كننده هر دارويى است.
(عيون أخبار الرضا عليهالسلام ، ج 2، ص )
حَسِّن خُلقَكَ يُخَفِّفِ اللّهُ حِسابَكَ
اخلاقت را خوب كن تا خداوند حسابت را آسان گرداند.
(امالى صدوق، ص 278 )
مَن تَوكَّلَ عَلَى اللّهِ ذَلَّت لَهُ الصِّعابُ وَتَسَهَّلَت عَلَيهِ الأسبابِ
هر كس به خدا توكل كند، دشواریها براى او آسان می شود و اسباب برايش فراهم می گردد.
(غررالحكم، ح 9028)
وَاللّهِ ما اُعْطِىَ مُوْمِنُ قَطَّ خَيْرَ الدُّنْيا وَالآْخِرَةِ، اِلاّ بِحُسْنِ ظَنِّهِ بِاللّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ رَجائِهِ لَهُ وَ حُسْنِ خُلْقِهِ وَالْكَفِّ عَنِ اغْتياب الْمُؤمِنينَ
به خدا قسم خير دنيا و آخرت را به مؤمنى ندهند مگر به سبب حسن ظن و اميدوارى او به خدا و خوش اخلاقى اش و خوددارى از غيبت مؤمنان.
(بحارالأنوار، ج 6، ص 28، ح29)
لا يَسعَدُ امرؤ ٌإلاّ بِطاعَةِ اللّهِ سُبحانَهُ وَ لا يَشقَى امرُؤٌ إلاّ بِمَعصيَةِ اللّهِ.
هيچ كس جز با اطاعت خدا خوشبخت نمى شود و جز با معصيت خدا بدبخت نمى گردد.
(غررالحكم، ح 10848)
إذا قالَ الْعَبدُ عِندَ مَنامِهِ بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ يَقولُ اللّهُ: مَلائِكَتى! اُكتُبُوا بِالْحَسَناتِ نَفسَهُ إلَى الصَّباحِ
هر گاه بندهاى هنگام خوابش، بسم اللّه الرحمن الرحيم بگويد، خداوند به فرشتگان مىگويد: به تعداد نفسهايش تا صبح برايش حسنه بنويسيد
(جامع الأخبار، ص 42)
مَن سَرَّهُ أن يَستَجيبَ اللّهُ لَهُ عِندَ الشَّدائِدِ وَالكَربِ فَليُكثِرِ الدُّعاءَ فِى الرَّخاءِ
هر كس دوست دارد خداوند هنگام سختیها و گرفتاریها دعاى او را اجابت كند، در هنگام آسايش، دعا بسيار كند.
(نهج الفصاحه، ح 3023)
مَن عَرَفَ اللهَ خَافَ اللهَ وَ مَن خَافَ اللهَ سَخَت نَفسُهُ عَن الدُّنیا.
هر که خدا را بشناسد ترس او در دلش می افتد و هر که از خدا ترسان باشد نفسش از دنیا طلبی باز می ماند.
(جهاد با نفس ، ح 117)
صَدَقَةٌ يُحِبُّهَا اللّهُ: إِصلاحٌ بَينَ النّاسِ إِذا تَفاسَدوا، وَتَقارُبٌ بَينَهُم إِذا تَباعَدوا
صدقه اى كه خداوند آن را دوست دارد عبارت است از: اصلاح ميان مردم هرگاه رابطه شان تيره شد و نزديك كردن آنها به يكديگر هرگاه از هم دور شدند.
(كافى، ج 2، ص 209، ح 1)
اَلحِلمُ لِباسُ العالِمِ فَلا تَعرَيَنَّ مِنهُ
بردبارى لباس عالم است، پس تو خود را از آن عريان مدار.
(كافى، ج 8، ص 55)
مَن حَسُنَت خَليقَتُهُ طابَت عِشرَتُهُ
هر كس خوش اخلاق باشد، زندگىاش پاكيزه و گوارا مىگردد.
(غررالحكم، ح8153)
أشقَى النّاسِ الْمُلوكُ... وَ أسعَدُ النّاسِ مَن خالَطَ كِرامَ النّاسِ
بدبختترين مردم پادشاهانند و خوشبختترين مردم كسى است كه با مردم بزرگوار معاشرت كند.
(الأمالى صدوق، ص 73، ح 41)
اِنَّ المُؤمِنَ لَيَسكُنُ اِلَى المُؤمِنِ كَما يَسكُنُ الظَّمانِ اِلَى الماءِ البارِدِ.
به راستى كه مؤمن با برادر مؤمنش آرامش پيدا مى كند، چنان كه تشنه، با آب خنك آرامش مى يابد.
(كافى، ج 2، ص 247)
لا يَنبَغى لِمَن لا يَتَّقى مَلامَةَ الْعُلَماءِ وَ ذَمِّهِم اَن يُرجى لَهُ خَيرُ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ
كسى كه از سرزنش و نكوهش علما پروا نمیكند، نمیتوان به خير دنيا و آخرت او اميد داشت.
(تحف العقول، ص 364)
اِذا ظَهَرَتِ الجِناياتُ ارْتَفَعَتِ البَرَكاتُ
هرگاه گناهان آشكار شوند، بركتها از ميان مىرود.
(غررالحكم، ح 4030)